26 Mart Pazar 2017
Ana Sayfa / Edebiyat / Divan Edebiyatı / 17. Yüzyıl Divan Şairleri ve Eserleri
Divan Edebiyatı

17. Yüzyıl Divan Şairleri ve Eserleri


YÜZYILLARA GÖRE DİVAN ŞAİRLERİ

17. YÜZYIL DİVAN ŞAİRLERİ VE ESERLERİ

Bu yüzyıl, Osmanlı Devleti’nin en karışık yıllarıdır. Dev­letin yaşadığı siyasi iniş çıkışlara rağmen sanatta geliş­me devam etmiştir. Şiirde artık İstanbul dışında da bü­yük şairler yetişmiştir.

Bu yüzyılda Nef’î, Nailî, Şeyhülislâm Yahya, Nabî gibi divan şairleri; Evliya Çelebi, Kâtip Çelebi, Koçi Bey, Pe- çevî, Nergisî ve Veysî gibi düzyazı ustaları yetişmiştir.

NEF’İ (1572- 1635)

1572 yılında Erzurum-Hasankale’de doğmuştur. Asıl adı Ömer’dir, iyi bir öğrenip görmüştür. Arapça ve Farsça öğrenmiş, İstanbul’a gelmiştir. Nef’î mahlasını dostu Gelibolulu Ali’nin önerisiyle almıştır. Çeşitli dev­let memurluklarında bulunan Nef’î, hiciv edebiyatımızın en büyük şairidir. Kaside denince de akla önce Nef’î gelir. Sağlam bir tekniği, ağır bir dili, cesur bir söyleyi­şi vardır. Sihâm-ı Kaza adlı kitabındaki hicivlerini oku­yan IV. Murad, bir daha hiciv yazmamasını istemiş, bu konuda kendisinden söz almış, ama şair, verdiği sözü tutamamıştır. Vezir Bayram Paşa, kendisi hakkında yaz­dığı hicviye nedeniyle, şairi 1635 yılında öldürtmüştür.

Türkçe Divan, Farsça Divan ve Siham-ı Kaza adlı eser­leri vardır.

**********

 

NÂBÎ (1642- 1712)

17. yüzyıl divan şairlerindendir. Urfalı Yusuf Nabi, 24 yaşlarında İstanbul’a gelmiş, saray çevresinde değişik görevlerde bulunmuştur. Yanında çalıştığı Mustafa Pa­şa ölünce Halep’e gitmiştir. 25 yıl kadar Halep’te kalan Nabi, Hayriyye’yi ve Hayrâbâdf Halep’te yazmış, Diva­nını orada düzenlemiştir. 1702’de İstanbul’a dönmüş­tür. 70 yaşını bulmuş bir üstad olarak saygı görmüş, 1712’de vefat etmiştir.

Didaktik şiire verdiği önemle kendisine divan şairleri arasında özel bir yer ayıran Nabi, yaşadığı dönemin sosyal çöküntülerini görmüş, halkın ruh haline tercü­man olan gazeller yazmıştır. Şiirlerinde atasözlerinden, fikir ve hikmetten çok faydalanan şair, rahat ve akıcı bir dille yazdığı, halka halk ruhuyla hitabetmesini bildiği için, çok sevilmiş, divan şiirinde yeni bir çığır açmıştır.

Eserleri: Divan, Hayriyye, Hayrâbâd adlı şiir kitapları, Tuhfetül Harameyn adlı mensur gezi kitabıdır.

Hayriyye, en önemli eseri sayılır. Oğlu için Halep’te yazdığı bu eserde, hayat tecrübesini ve görüşlerini dile getirmiş, oğluna hayat yolunda gerekli öğütleri vermiştir.

**********

NÂİLİ (1611 – 1666)

1611 yılında İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mustafa’dır, iyi bir öğrenim görmüş, çeşitli devlet kademelerinde me­murluk yapmıştır. Manastırlı Nailîden ayrılması için “Nailî-i Kadîm” olarak anılmıştır. Özellikle gazel türün­de başarılı şiirler kaleme almış, şiirlerinde anlam derin­liğine önem vermiştir. Klasik edebiyatımızda Sebk-i Hindînin (Hint tarzı) temsilcisi olarak tanınmıştır. 1666 yılında ölmüştür.

Şiirlerini Divantnda bir araya getirmiştir.

**********

NEŞÂTÎ (? – 1624)

Edirne’de doğmuştur. Asıl adı Ahmet’tir. Mevlevîliğe bağlanmış, başta Konya olmak üzere birçok yeri gez­miştir. Edirne’ye dönerek Muradiye Mevlevîhânesi şeyhi olmuştur. 1624 yılında burada ölmüş ve mevlevîhâne- nin avlusuna gömülmüştür. Dönemin usta şairleri ara­sında sayılmaktadır. Birçok şairi etkilemiştir. Kendisine nazireler ve tahmisler yazılmıştır.

Neşati’nin de bir Divan’ı vardır.

**********

ŞEYHÜLİSLAM YAHYA (1552 – 1644)

17. yüzyıl şairlerindendir. Babası da şeyhülislam olan Yahya Efendi, öğreniminden sonra müderris olmuş, İs­tanbul medreselerinde görev yapmıştır. Değişik illerde kadı ve kazasker olarak görev almıştır. 1622’de şeyhü­lislamlığa getirilmiştir. IV. Murat’ın Revan ve Bağdat se­ferlerine katılmış olan Şeyhülislam Yahya, Baki’nin ölü­münden sonra gazelde en büyük üstat sayılmıştır. Bu başarısını dilinin temizliği, hayallerinin inceliği ve li­rizmdeki derinlikle kazanmıştır. Divanı vardır.




Tek Yorum

  1. Guzel bilgiler

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir