23 Mart Perşembe 2017
Ana Sayfa / Kitap Özetleri / Arlin Nevruz İki Ada Bir Kadın Kitap Özeti

Arlin Nevruz İki Ada Bir Kadın Kitap Özeti


Arlin Nevruz İki Ada Bir Kadın Kitap Özeti

“İki Ada Bir Kadın” kitabı 2016 yılında Olimpos Yayınlarından çıkan 416 sayfalık bir kitap. “İki Ada Bir Kadın” kitabının yazarı Arlin Nevruz. Arlin Nevruz bu kitabında zengin bir yaşama gözlerini açan Yasemin’in kendisini gerçek aşka götürecek olan yolda; yaşadığı yanlışları, yalnızlığı, umutsuzluğu, terk edilişlerini, tesadüfleri ve geleceğini kendi elleriyle tekrar yaratmasını anlatıyor. “İki Ada Bir Kadın” romanıdaki mekanlar İstanbul, Büyükada, Atina ve Paros… İki şehir ve iki adada yaşananlar. Değişen yaşamlar, verilen kararlar, yaşanan hadiseler… Ancak son söz hep ‘KADER’in… Ve gerçek aşkın olacak.

Arlin Nevruz “İki Ada Bir Kadın” kitabı tavsiye ettiğimiz kitaplardandır.

Arlin Nevruz İki Ada Bir Kadın Kitabından Küçük Bir Bölüm

*******************

1. BÖLÜM

Dünyanın en güzel manzarasına bakıyorum diye geçirdi içinden. Kabataş’ta, Setüstü’ndeki ofis binasının en üst katında, tüm cephesi camla kaplı odasında ada vapurlarını seyre dalmıştı. Telaş içinde koşturanlar, adadaki evlerine dinlenmeye gidenler, bir somun ekmek için dilenenler.. .Hepsi bir arada ko­şuyordu farklı yönlere, farklı hayatlara.

Dışarıdan bakıldığında hepsi aynı yöne gidiyor sanırdı in­san, ancak gitmek için kullandıkları araç aynı, amaçlarıysa çok farklıydı. Hayatın ta kendisi gibi diye düşündü.

O, baktığı bu insanların hepsi olmuştu zamanla. Belki de başkalarının hayatta kalabilmesi için kendini bir tarafa bırakıp unutmuş ve bunu çok geç fark edebilmişti.

Olanların hiçbiri kendi seçimi değildi. Hepsi hayatın getir­dikleriydi. Ne istediğini soran olmadığı gibi, seçim hakkı tanı­yan da olmamıştı. Tam tersine seçim hakkını dahi elinden almak için uğraşanlar olmuştu. Tam “Hayat bana iyi davranmadı.” diye düşünürken, hatta düşünmeyi bile bırakmış sadece gününü ya­şayıp giderken, aynı zalim hayat, özür dilercesine kanatlar tak­mıştı sırtına, uçması için. Kafası karışmıştı. Önce inanmamış, tekrar kırılmamak için direnmiş, sonra da sonuna kadar açıver- mişti kapılarını.

Hayat tekrar onu bıraktığı yerde bulsun ve parçalasın diye…

Hayatının son beş yılı üst üste gelen beklenmedik olaylarla geçmişti. Sonra akış tamamen değişmiş, başka yönlere sürükle­mişti onu. Yine fikri sorulmadan…

*******************




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir