26 Mart Pazar 2017
Ana Sayfa / Kitap Özetleri / Caner Yaman Unutamadım Kitap Özeti
Unutamadım Kitap Özeti

Caner Yaman Unutamadım Kitap Özeti


Caner Yaman Unutamadım Kitap Özeti

“Unutamadım” 2016 yılında Hayykitap Yayınevinden çıkan 208 sayfalık bir kitap. “Unutamadım” kitabının yazarı Türk edebiyatının genç yazarlarından olan Caner Yaman. Caner Yaman “Unutamadım” kitabı aslında bir yanlışın romanı. Aşkın yüzeysel ele alınmadığı, hayata dair olandan bağımsız tutulmadığı bir roman.  Umudun en dibe vurduğu anda hayatın kulağa fısıldadığı güzel günlerin romanı. İçimizi güzellikle dolduran aşk kadar, o aşkın bir köşe başında uğradığı tecavüzlerin, yanı başında patlayan bombaların, gözünün önünde tekmelenen çocukların, en değerlileri için kendinden vazgeçmiş ve fakat bir hastane köşesinde dalgın gözlerle ölümü beklerken bile aşkından vazgeçmemiş olanların romanı. Bir kaçışın, bir vazgeçişin, ama aynı zamanda kaçamayışın romanı.

Caner Yaman’ın yazmış olduğu “Unutamadım” kitabı tavsiye ettiğimiz kitaplardandır. 

Unutamadım kitabından küçük bir bölüm

********************

“Ne bileyim, sen öyle deyince bir Amasra daha var sandım.” “Olsun.”

“Hastayım senin bu olsunlarına. Uğurum.”

“Unutamıyorsun değil mi? O uzağında bile olsa ona dair bir şeyler yakınında olsun istiyorsun. Cesurca. Ben katla­namazdım sanırım. Sırf bu yüzden haritadan sildiğim bir şehir var mesela.”

“Hayır, unutmakla alakası yok. Cinayetin kökenine ini­yorum ben. Ölümümün doğduğu yerde katilimi öldürme­ye gidiyorum.”

“Hayırlısı olsun. Al arabayı, kullanmıyorum zaten, kullanacak trafik mi var burada?”

Plan tamamdı. Araba var, bir süre yetecek param var, Gideceğim yer belli. İş sadece yola çıkmaya, Çiğdem’in doğduğu topraklara ulaşmaya ve orada kendime kalacak I bir yer bulmaya kalıyordu. Yani en kolay kısım. Onun izlerine basarak yaşamaktan

korkmayan ben, her köşesini adımlayarak büyüdüğü sokakları adımlamaktan da korkmuyordum. Yani şu an için böyleydi. Sonrasıyla yüzleşmeye de kararlıydım.

m Uğurla Taksim’de sandviçlerimizi yedikten sonra dün I ilk oturduğum bara gidip valizlerimi aldık. Bu kadar valizle annemin karşısına çıkamazdım. Bir kısmım Uğur’da bırakacaktım. Zaten iki üç gün sonra Uğur’un arabasıyla yola çıkacağım için en mantıklısı buydu.

“Emin misin?” diye sordu Uğur.

“Neden emin miyim?”

“Dublin’e dönmeyeceğinden? Okulu bırakacağından? Aylarca gidip bir kasabada yaşayacağından emin misin?

Unutabilecek misin?”

Eminim Uğur. Oraya dönüp ne yapacağım?

********************




Tek Yorum

  1. Elinize Sağlık çok güzel bir kitap olmuş :)))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir