19 Ocak Perşembe 2017
Ana Sayfa / Masal / Dudu ile Kumru Masalı

Dudu ile Kumru Masalı

Dudu ile Kumru Masalı

Evvel zaman içinde bir karı koca varmış. Kadı­nın adı Dudu, kocasının adı Kumru imiş. Bu karı ko­ca pek akıllı değillermiş. Daima olmayacak işler yapar­larmış.

Bunların bir de kızları varmış. Ancak kızları ken­dilerine çekmemiş, akıllı bir evlat imiş. Kızları büyü­müş, gelinlik çağa gelmiş, Uzak bir memleketten iyi bir kısmet çıkmış, kızlarını vermişler.

Aradan zaman geçmiş. Demişler ki:

«Hele bir kızımızı görmeye gidelim».

«Gidelim».

Dudu peksimet yapmış. Sularını da alıp dağarcık­larını tamam etmişler, yola çıkmışlar. Epey bir yol almışlar. Karınları açıkmış. Dudu’nun hazırladığı peksimetlerden yemişler, sularını içmişler. Sonra da sohbete başlamışlar.

«İnşaallah kızımızın kocası zengindir».

«İnşaallah».

Tekrar yola koyulmuşlar. Nihayet kızlarının evi­ne varmışlar. Damatlarının zengin birisi olduğu anlaşılıyormuş. Çünkü çokça öküzleri filan varmış. Eve yaklaşınca Dudu, kocasından habersizce köylerinden getirdiği eşyayı ahırın kenarına bırakmış.

O köyde de öküzlere yalaklarının içinde küspe de verirlermiş. Ancak Dudu bunu hiç görmediği için bil­mezmiş. Bakmış ki öküzler bir şeyler yiyor, o da iste­miş:

«Bana da ver o yediğinden».

«Öküz bu, sözden anlar mı? Yediklerini çiğneme­ye devam etmiş. Dudu bir daha istemiş:

«Bana da ver yediğinden!»

Yine hiç ses çıkmamış. Dudu bu duruma çok kız­mış. Eline geçirdiği bir kaya parçasıyla bütün öküz­leri öldürmüş.

Sabah olunca kızları annesiyle babasını görmüş. Bakmış ki bütün öküzler ölmüş.

«Ne olmuş bunlara?»

«Ne olacak, akşam vakti yediklerinden istedim. Vermediler. Ben de kızdım, hepsini öldürdüm».

«Aman kocam duymasın, beni de öldürür. Hemen sizin yolluğunuzu hazırlayayım, geri dönün evinize».

Kızları bunlara bolca yolluk hazırlamış, yolcu et­miş. Bir müddet yol aldıktan sonra acıkmışlar. Kızla­rının hazırladığı yolluğu açmışlar. Tam yiyecekleri sı­rada bir sinek gelmiş, Kumru’nun alnına konmuş.

Dudu sineği kovalayacağım diye bir taş almış, olanca gücü ile Kumru’nun alnına vuruvermiş. Zaval­lı Kumru orada ölüvermiş.

Dudu bakmış ki Kumru ölmüş, çok üzülmüş.

«Kumru öldükten sonra ben nasıl yaşayayım!»

Dudu bir taş daha almış, kafasına vurup kendisini de öldürmüş.



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir