? Nihan Kaya Kar ve İnci Kitap Özeti | Evvel Cevap
Ana Sayfa / Kitap Özetleri / Nihan Kaya Kar ve İnci Kitap Özeti
Kar ve İnci Kitap Özeti

Nihan Kaya Kar ve İnci Kitap Özeti

Nihan Kaya Kar ve İnci Kitap Özeti

“Kar ve İnci” 2016 yılında Ayrıntı Yayınları’ndan çıkan 208 sayfalık bir kitap. “Kar ve İnci” kitabının yazarı Tük edebiyatının genç kadın yazarlarından olan Nihan Kaya. Nihan Kaya “Kar ve İnci” kitabında Veda Gecesi’nin odağı ünlü bir aile, emekliye ayrılan yaşlı bir bestekâr, yalnızca bestekârın görebildiği bir çocuk anlatılıyor.

Nihan Kaya kaleme almış olduğu son romanı olan “Kar ve İnci” tavsiye ettiğimiz kitaplardandır.

Kar ve İnci kitabından küçük bir bölüm

********************

…sadece sensin.” Adam “Seni seviyorum” dedi; “Ölene kadar sadece seni seveceğim ve saçının teline zarar veren olursa ona dünyayı zindan edeceğim.” Kız “Dünya yok” dedi; “Saç telleri, zindanlar, şövalyeler, kılıçlar yok. Sen­den başka hiçbir şey yok.” Adam “Varsam senin için varım” dedi; “Yaptığım her şeyin içinde mutlaka varsın. Sen olmasan hiçbir şey yapacağım yok.” Kız “Ben yokum” dedi; “Sen beni sevince var oluyorum.” Henüz çok genç­ti. “Hayatım senin içinde” dedi; “Dünya senin içinde. Sen gülünce dünya da gözlerinin içinden gülüyor. Sen yoksan dünyam da yok. Kendi dünyamı görmek için sana bakı­yorum. Hepsi sende.”

Kız ayçiçekleri gibi adama dönüyordu. Adam ne tarafa dönse ona dönüyordu, onunla beraber dönüyordu; gözü ondan başka hiçbir şey görmüyordu.

Kadınlar çiçekler gibi kapanıyorlardı, kadınlar çi­çekler gibi açılıyorlardı. Kız dünyanın gerisine kapalıydı, bir tek adama açılıyordu. Adamı görür görmez, hatta görmeden, sadece ona açılıyordu. Kız adama hep açıktı, her an hazırdı; adam kıza dönünce birden yaşamaya başlıyordu, yaşadığını her hücresinde duyuyordu. Adam kıza dönüp de varlığını kızın ona açılmış bütün varlığıy­la bakan gözlerinden içeri doldurunca bilmediği dünya­lar kızın oluyordu. Kızın varlığı açıktı; adam bütündü. Adam bütün olan varlığıyla kıza döner, bu varlığı kıza duyurur ve sonra bütün varlığıyla kızdan çekilir, kendi­sine dönerdi. Kız kendi varlığını adamın ona duyurduğu varlığı ile algılardı; kendi varlığı sadece onunla vardı. Vücudu adamın vücudunun şeklini alıyordu. Adam kızın bedenini terk ettiğinde vücudu kızın vücudunu unutu­yordu, kızın vücudu adamın vücudunu unutmuyordu, onun şeklini taşımaya devam ediyordu. Adamın vücudu hep kendisi olarak kalıyordu, kızın vücudu ona hiç etki etmiyordu. Halbuki adam kızın vücudunu terk ettiğinde…

********************



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir