? Ünlü Şairlerden 24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri | Evvel Cevap
Ana Sayfa / Şiir / Ünlü Şairlerden 24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

Ünlü Şairlerden 24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

OKUL

Dünyanın en zengin aklını gördüm

Sermayesin’ sondum dedi ki okul

İnsanlara hizmet yaptığın yardım

Merhametim, duygum dedi ki okul

 

Sudan ateş yapan ne güzel sanat

Dünyayı ışığa kaplarsın kat kat

Fikrile mi ettin bunları icat

Rehiberim oldu dedi ki okul

 

Bu bir keramet mi yoksa hüner mi

Göz görmezse gönül buna kanar mı

Oküzsüz tarlada saban döner mi

Eker biçer motor dedi ki okul

 

Kanat takar gökyüzünde uçarsın

Denizleri müdânasız geçersin

Soğuğu, yağmuru nasıl seçersin

Rasathane kurmuş dedi ki okul

 

Çeşitli taşıtlar bir de trenler

Hekim olup her yareyi saranlar

Bunu sen mi yaptın yoksa erenler

Daha neler yapar dedi ki okul

 

Radiyo hayrete düşürdü beni

Her dilden biliyor yok amma canı

İlim akıl fikir yaratmış bunu

Lâmbası dalgası dedi ki okul

 

İnsanlar kafası bunları bulan

İlimdir dünyada hakikat olan

Bütün bu işlerin temelin’ kuran

İnan buna Veysel dedi ki okul

Aşık Veysel ŞATIROĞLU

******

 

OKULLAR AÇILDI MI…

Okullar açıldı mı, sonbahar yaprakları

Dökülür düşüncelerimden taptaze

Örter, küçücük öğrencilerin bastığı

Topraklardaki altın bölgeleri.

 

Bir dal büyür ileriye doğru

Çocukların boylarında sessiz sağlam

Büyütemez bitkileri bu kadar tamam

Dünyamıza yayılmış günışığı.

 

Evden kopmuş bir küçük kız

Alfabeye başlıyor,

Türkçeye canım Türkçeye

Gözleri ışıyor yıldız yıldız

Ana diye yazınca defterine!

 

Vatanımıza giden ilk coğrafya

Dağımızdan taşımızdan ırmağımızdan

Sonra ılık deniz akıntılarıyla dünya,

Çeker gemisini düşlerimizin yeni kıyılara.

 

Sor, Türkiye’nin ırmaklarını söyleyecek

Kızılırmak’tır diyecek en uzunu en vefasızı

Avanos önlerinden geçerken gördüm onu,

Anladım nedendir değirmenlerdeki o sızı?

 

Geniş ekenekleri sulayan yurdumuzun

Küçük dereler gibi akan okullar,

Fışkırmaya başlayacak beslediğiniz tohumlardan

Koklanmamış gül, bitmemiş buğday!

 

Trenle geçerken yaya yürürken orda, bak!

Harap köylerimizin kıyıcığında bembeyaz,

Bak çocuklar oturmuş yazı yazıyor,

Köy okullarında duman tütüyor.

 

Okullar açıldı mı dolu dizgin umutlar

Alır başını tâ Van’a gider,

Günışığı çalsın vatanımda her kapıyı

Bak o gün neler çıkar, neler çıkar,

Halk çocuklarından!

Ceyhun Atuf KANSU

******

KÖY OKULLARI

Leveke köyünde akşam

Bakarsın dağlardan ansızın iner

Okulun paydos vaktidir

Bir uğultudur gider.

Kalpleri ile, kafaları ile öğrenciler

Okulun aydınlık dershanelerinden boşalır

Karanlık toprak evlere döneler.

 

Yarıda kalır gündüzki neşe

O kutsal çalışma biter

Şarkılar susar, okul susar

Öğretmen Sabri kapının önünde

Gezinir, kulaklarındaki uğultuyu dinler.

Ah Leveke köyünde akşamdır

İşte asıl yalnızlık başlar

Boğazım ağrımıştır konuşmaktan

Sonu böyle mi olsun,

Köy karanlıklara batıp kalsın?

 

Bir gün gelsin bir gün

Geceler böyle başlamasın

Bu köyün üstünde

Karanlıklar böylesine boğucu

Böylesine sessiz olmasın.

Talip APAYDIN

******



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir