Ana Sayfa / Kitap Özetleri / Bekir Coşkun Titanic Kemancıları Kitap Özeti

Bekir Coşkun Titanic Kemancıları Kitap Özeti


Bekir Coşkun Titanic Kemancıları Kitap Özeti

Müzik benzetmesi üzerinden bir ülkenin kaderi çiziliyor bu kitapta. Ünlü yazar Bekir Coşkun’un her zamanki sivri diliyle belli yerlere göndermeler yaptığı, belli çevrelere dokundurmalar yaptığı ilginç bir kitap Titanic Kemancıları. Hukuktan eğitime, siyasetten gündelik yaşama dair Türkiye’nin, güzel ülkemizin bugünkü sorunlarına farklı bir gözle, bakış açısıyla değerlendirmeler var. Bu değerlendirmeleri okurken bazen şaşıracak, bazen de düşünmeye, fikirler üretmeye başlayacaksınız.

Okuruna yazdıklarından başka bırakacağı şey olmadığını defalarca dile getiren Bekir Coşkun, yarınları kuracak ülke insanına bazı paylaşımlarda bulunuyor. Kitap severlerin, özellikle gündemi merak edenlerin ilgi ve beğeniyle okuyabileceği bir kitap. Siz de bu tür konulara meraklıysanız sizin de ilginizi çekebilecektir.Keyifli okumalar…

********************

Titanic Kemancıları Kitabından Kısa Bir Bölüm

LAİKLİKTEN LAYIKLIĞA GEÇTİK…

l/2-l+2×3-l~4~3/5*0.,,

Benim 4+4+4’üm aşağı yukarı böyleydi…

Bucak müdürü babam, DP yönetimine kafa tuttukça sık sık sürgün edildiğinden okuduğum ilkokul sayısı altı…

İlkokulun birinci sınıfının yarısında öğretmen kaçtığı için, ikinci yarısını ikinci senenin üzerine koyup başka bir beldenin il­kokulunda tekrar birden başladığımda, bu sefer öğretmen vardı, okul yoktu…

Okul, öğretmen denk geldiğinde, zaten biz yine gittik…

O sırada üçüncü sınıfa gelmiş kuzenimin “A” harfi ile “B” har­fini ayıramadığı anlaşıldı… Onun gerisin geriye “İkinciye geçtiği­ni” haber verdiğimizde nenemiz çok sevindi:

“Aferin oğluma, inşallah birinci de olur” dedi…

Böylece 1/2 sistemine geçildi…

Çünkü iki kişilik sınıfın yarısı geri gidince, öbür yarısı da mecburen gitti…

O sene öğretmen geldi…

Sabahleyin kalktık yok…

Bir kez de ben 4’ten 3’e geçtim…

Kimsenin haberi olmadı…

4’te tarih kitabında ne zaman “Sümerler’e” gelsek, babamın “tayini” çıktı, evimizi toplayıp oradan gittik…

Bu nedenle ben tarihi “Sümerler’e kadar” bilirim…

Ama benim okulum evdeydi:

Babam…




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir