Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Ders ve Çalışma Kitabı Cevapları TIKLAYINIZ
Kitap Özetleri

Güneşi Söndürmem Gerek Kitap Özeti Emre Gül

6Edebiyat severler Emre Gül‘ün yazmış olduğu Güneşi Söndürmem Gerek kitap özet ve yorumuna bakmaya ne dersiniz?

Emre Gül Güneşi Söndürmem Gerek Kitap Özeti

Güneşi Söndürmem Gerek” 2019 yılında Ephesus Yayınlarından çıkan 464 sayfalık bir kitap. “Güneşi Söndürmem Gerek” kitabı Türk Edebiyatı’nın usta ve popüler yazarlarından olan Emre Gül tarafından kaleme alınmış. “Güneşi Söndürmem Gerek Özeti”ne baktığımızda ise gerçeği kabul edip hayatına kaldığı yerden devam edilecek ya da bu gerçeğin acısına kendini mahkûm edilecek bir hayatın anlatıldığını görüyoruz.

Kitaptan Küçük Bir Bölüm

Biraz sonra hafifçe esen rüzgâr eşliğinde kollarımı göğsümün al­tında birleştirdim ancak rüzgârın yanaklarımı ıslatan gözyaşlarına çarpması ürpermeme neden oldu.

Umursamadım.

“özür dilerim dedim bu kez. Sürekli bir şeyler konuşmak isti­yordum. Kafamın içinde binlerce kelime uçuşurken dilime yalnızca birkaçı ulaşabiliyor fakat onlar da zırvalıktan öteye gidemiyordu. “Bu konuda bana çok kızdığını biliyorum. Emin ol, senden çok daha fazla kızdım kendime ama…** Susmak zorunda kaldım. Sevdiğim adamın ölümüne neden olduğum yetmezmiş gibi bir de cenazesine gitmemiş, haftalar sonra ilk kez ziyaretine gelmiştim.

“Biliyorum. Berbat bir kız arkadaşım!” derken acı bir gülüş yer etti yüzümde. “Ama kabul et, sen de bunu seviyordun!” diyerek avut­tum kendimi.

Rüzgârın sarstığı dalların ucunda ürkekçe sarsılan yaprakların ahengiyle oluşan melodiye kaptırdım kendimi. Bu, daldığım sessizlik içinde işittiğim en güzel şey gibi geliyordu o an. Huzur veriyordu.

Tıpkı Amfin sesi gibi….

Buğulanan gözlerimi kırpıştırarak görüşümü olabildiğince net­leştirdikten sonra başımı kaldırıp çevreye göz gezdirdim, ilk kez bu kadar çok insanın olduğu yerde sessizliğin ağırlığını bu kadar çok hissedebiliyordum. “Doğru ya,” dedim gülümseyerek. “Ölüler konu­şamazlar!” deyip omuz silkerek kendi düşündüğümle alay ettim*

Yeniden Amfin mezarınsa döndüğümde “Belli ki bundan sonra daha sık görüşeceğiz yakışıklı dedim. Alışkanlıktan dolayı söyle­diğim yakışıklı’ kelimesi kalbime acı, yüzüme buruk bir tebessüm düşürdü birden. Ağlamaktan yorulan gözlerimin derinliklerinde his­settiğim acı yüzünden daha fazla ağlamama umuduyla konuşmaya devam ettim hemen. “Bundan sonra en ihtiyaç duyacağım şey ses­sizlik olacak çünkü. İnsanları! seslerine, sorularına, gürültülerine tahammül edemiyorum!” Titreyen parmaklarımı korkuma aldırış etmeden toprağına götürdüm…

Emre Gül’ ün kaleme aldığı Güneşi Söndürmem Gerek tavsiye ettiğimiz kitaplardandır.

Bu içeriğe emoji ile tepki ver

İlgili Yazılar

YORUM YAPMAK İSTER MİSİN?
**Yorumun incelendikten sonra yayımlanacak!

Close