“10. Sınıf Tarih Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 117” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

10. Sınıf Tarih Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 117

TIMAR SİSTEMİ

1. Yönerge: Verilen metin ve görselden yararlanarak soruları cevaplayınız.

TIMAR SİSTEMİ

Osmanlı idari, askerî ve sosyal hayatının temel taşlarından biri olan tımar sistemi, devlet görevlilerine hizmetleri karşılığında, belli bir bölgenin vergi toplama yetkisinin verilmesidir. Sistem, askerî ihtiyaçların yanı sıra eyalet idaresi, devletin ekonomik, sosyal ve zirai politikalarını da büyük ölçüde şekillendirmiştir. Osmanlı Devle- ti’nde “dirlik veya tımar” olarak ifade edilen bu sistemde topraklar gelirlerine göre; has, zeamet ve tımar olmak üzere üçe ayrılırdı. Sadrazam, vezir, beylerbeyi gibi üst düzey yöneticiler has gelirlerini; eyalet defterdarı, divan kâtipleri ve çavuşları gibi orta düzeyli memurlar, zeamet gelirlerini alırlardı. Kâtipler, dinî görevliler, kadılar gibi sivil görevlilere maaşları karşılığında tımar geliri tahsis edilirdi. Tımar sisteminde asıl amaç seferler için asker beslemek, vergilerin toplanmasını sağlamak, elde edilen gelirleri bölgesel yatırıma dönüştürmekti.

Sipahiye verilen tımar hem toprağı hem de üzerindeki köylüleri kapsardı. Bu bakımdan devlet tımarlı sipahiye başka yetkiler vererek onu köydeki düzenden de sorumlu tutmuştur. Sahi- b-i arz olarak da adlandırılan tımarlı sipahiler, kendilerine tahsis edilen toprağın mülkiyetine sahip olmadıkları gibi tımarı dâhilindeki köylülerin efendisi de değildi. Diğer yandan sipahi, kanunsuzluk eden birini tutuklama yetkisine sahipti. Sipahi, tımarını oluşturan köyde oturur ve seferde askerî görevlerini yerine getirirdi. Sipahi kanunnamelerle belirlenen vergilerin haricinde herhangi bir vergi alamazdı. Bu sistemde tarım arazisi devlete aittir. Toprağı işleyen köylüler babadan oğula geçen kiracı konumundaydı. Kira bedellerini ödeyen kişiler toprak üzerinde tasarruf hakkı kazanırlardı. Köylünün toprak üzerindeki hakları yalnız babadan oğula geçer, köylü toprağı satamaz, hediye olarak bağışlayamaz veya izinsiz olarak başkasına aktaramazdı. Tımarlı sipahinin toprak üzerinde birkaç hakkı vardı. Devletin toprak yasalarını uygular, boş toprakları sözleşmeyle ve peşin ödenen bir kira “tapu resmi” karşılığında talep eden köylünün tasarrufu altına verirdi. Köylü ise toprağı sürekli işlemeyi ve zorunlu vergileri ödemeyi üstlenirdi. Ekinlik, bostan ya da çayır olarak aldığı toprağın kullanımını değiştiremezdi. Toprağı üç yıl boyunca bir neden olmaksızın boş bırakırsa sipahi toprağı başkasına verebilirdi.

Osmanlı Devleti’nin eyalet idaresi, devletin en temel kurumlarından biri olan tımar sistemine dayanmaktaydı ancak bazı eyaletlerde bu sistem uygulanmamaktaydı. Klasik dönemde Osmanlı ordusunun en büyük bölümünü eyaletlerdeki tımarlı sipahiler oluşturmuştur. Devlet, tımar sistemini kurmak ve sürekli merkezî denetim sağlamak için eyaletlerdeki bütün gelir kaynaklarını ayrıntılı olarak veren tahrir defterleri düzenlemiştir.

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

10. Sınıf Tarih Meb Yayınları Kavram Öğretimi Kitabı Cevapları Sayfa 117 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.