“10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 210 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 210

KAVUKLU ‒ “Gelin!” diye kimi çağırıyorsun? “Gelincik” dedim, anlamadın mı? Şekercinin yanında çalışıyordum, gelincik macunu yaparken uyumuşum, ustanın: “‒Gelincik nerde?” diye bağırması üzerine uyanmışım.
PİŞEKÂR ‒ Tuuu! Allah müstahakını versin! Ben de bunu olmuş bir vaka gibi dinliyordum.
KAVUKLU ‒ Ben sana, başlarken, “ ‒Hayırdır inşallah!” demedim mi?
PİŞEKÂR ‒ Hayır, duymadım.
KAVUKLU ‒ Sen unutmuşsun. Hiç gelin arabadan kaçar da görünmez olur mu? Aslı olmadığı bundan da belli.
FASIL
PİŞEKÂR ‒ Her ne hâl ise! Bu tarafa gelmekten, beni aramaktan maksadın ne?
KAVUKLU ‒ Ah, İsmail’ciğim, anlatayım. Pek acınacak bir haldeyim. Konu-komşunun delâleti ile evlendim.
“Evlendim” ne demek, başımı belâya soktum.
PİŞEKÂR ‒ Hayr ola! Ne gibi?
KAVUKLU ‒ Ne gibi olacak, İsmail’ciğim. Aldığım kadın yüzüne bakılacak kadar güzel; güzel ama, huyu
da o nisbette çirkin. (…)
PİŞEKÂR ‒ Canım, böyle münasebetsizlik olmaz. Hem sen çok mübalağa ediyorsun.
KAVUKLU ‒ Eğer mübâlâğa ediyorsam senin hayrını görmeyeyim.
PİŞEKÂR ‒ İnandım, yemin etme.
KAVUKLU ‒ İşte onun şerrinden evi terk edip kaçtım. Şimdi senden bir ev istiyorum. Eğer nâdim olup gelirse barışacağım, gelmezse bırakacağım.
PİŞEKÂR ‒ Vah, Ali’ciğim, vah! Sen hiç merak etme, ben sana istediğinden âlâ bir ev bulurum. Bak, elimin altında bir konak yavrusu var.
KAVUKLU ‒ Yeni mi doğdu? Tüylerini sen mi yaladın?
PİŞEKÂR ‒ Canım, öylesi değil. Ufacık bir ev. Gel seni götüreyim. Lâkin biraz uzakça.
KAVUKLU ‒ Öyleyse arabaya binelim.
PİŞEKÂR ‒ (Bir arabacıyı çağırır gibi yaparak.) Arabacı! Arabacı! Bizi Şehzadebaşı’na kaça götürürsün?
‒ (Sesini değiştirerek.) On beş kuruşa. ‒ (Tabiî sesiyle.) On kuruşa idare etmez mi?
KAVUKLU ‒ (Bu esnada Pişekâr’a hayretle bakmaktadır.) Çıldırdın mı yahu? Kiminle konuşuyorsun?
PİŞEKÂR ‒ Görmüyor musun arabacıyı?
KAVUKLU ‒ (…) Araba nerede?
PİŞEKÂR ‒ Önünde duruyor. Çok söyleme; bak, ben biniyorum. (Arabaya biner gibi yapar; Kavuklu da onu taklit eder.) Şöyle geç bakayım.
KAVUKLU ‒ Bunun önü, arkası nerede?
KAVUKLU ‒ Ömründe araba görmemiş gibi yapıyorsun. (Pastav’ı Kavuklu’nun kafasına vurarak, “‒Deh!
Deh!” diye arabayı sürer ve meydanı bir iki defa devr eder.) Eh! Geldik. (…)
PİŞEKÂR ‒ Eey, azizim, işte eve geldik. (Pastavla yenidünyanın kenarına vurarak.) Kapıyı da açtım, haydi gir bakalım.
KAVUKLU ‒ Bunun neresine gireyim? Bu, sansar kapanı gibi bir şey.
PİŞEKÂR ‒ Canım, merdivenden bir çık. Pat… pat… pat…
KAVUKLU ‒ (Aynı hareketi tekrar ile, yenidünyadaki iskemleye çıkar.) Oh! Hakikat hâl, güzel bir evmiş. Ne
manzara, ne manzara! (İner.) Bunun aylığı kaça?
PİŞEKÂR ‒ Senin için on lira ama bir seneliği peşin.
KAVUKLU ‒ Hay hay! Al. (Eliyle para verir gibi yaparak.) Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, on.
PİŞEKÂR ‒ Hani para?
KAVUKLU ‒ Hani ev?
PİŞEKÂR ‒ İşte ev.

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

10. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 210 Cevapları ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.