10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Sayfa 23
“10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 23 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.
10. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 23
Altay Dil Birliği, İlk Türkçe ve Ana Türkçe; Türkçenin ilk dönemleridir. Araştırmacılar, Türkçenin bilinen yazılı metinlerden önceki dönemlerini “Karanlık Dönem” olarak kabul etmektedir.
Eski Türkçe
Türkçenin, Kök Türk Devleti’nden itibaren yazılı metinlerle takip edilebilen ve XIII. yüzyıla kadar süren dönemidir. Kök Türk, Uygur ve Karahanlı dönemlerini içine alır. Bu dönemde Türkçe, Orta Asya’da varlığını sürdürür. Bu coğrafyaya dağılan Türk boyları, farklı kültürler ve dinlerle karşılaşmış, bunun sonucunda söz varlığı ve alfabelerde değişimler olmuştur.
Orta Türkçe
Orta Asya’daki Türklerin büyük kitleler hâlinde Hazar Denizi’nin güneyinden ve kuzeyinden Avrupa ve Anadolu’ya göçleri sonucunda yeni kültür merkezleri meydana gelmiş, buna bağlı olarak her bölgenin kendi yazı dili oluşmuştur. Türkçe, XIII. yüzyıldan sonra Kuzeydoğu ve Batı Türkçesi olarak ikiye ayrılmıştır. XIII- XV. yüzyıllar arası Türk dili şivelerinin oluştuğu dönemdir.
Kuzeydoğu Türkçesi
Orta Türkçe Dönemi’nde, Eski Türkçenin bir devamı olarak XIII-XIV. yüzyıllarda Orta Asya ile Hazar Denizi’nin kuzeyindeki Türkler arasında kullanılan yazı dilidir. Eski Türkçenin birçok özelliği devam ederken farklılıklarda ortaya çıkmıştır. Kuzey ve Doğu Türkçesi arasındaki farkların giderek artmasıyla bu yazı dili, XV. yüzyılda Kuzey Türkçesi ve Doğu Türkçesi olarak iki kolda gelişimini sürdürmüştür.
Batı Türkçesi
Hazar Denizi’nin güneyinden batıya uzanan ve Azerbaycan, Anadolu, Rumeli, Irak ve Suriye’de konuşulan Türkçeye Batı Türkçesi denmektedir. Bugünkü yazı dillerinin sınıflandırılmasında Batı Türkçesi grubunda Türkiye Türkçesi, Gagavuz Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi ve Türkmen Türkçesi yer almaktadır.
Türkiye Türkçesi kendi içinde üç döneme ayrılır.
a) Eski Anadolu Türkçesi
XIII. yüzyılın başlarından XV. yüzyılın sonlarına kadar Anadolu ve Rumeli’de kullanılan Türkçedir. Batı Türkçesinin ilk dönemini oluşturur. Dil bilgisi şekilleri bakımından kısmen Eski Türkçeye bağlı olmakla birlikte Kuzey ve Doğu Türkçesine göre hızlı bir gelişme gösterir. Bu dönemde yeni dil bilgisi şekilleri ortaya çıkmaya başlamıştır. Arapça ve Farsça unsurlar bu dönemde fazla değildir.
b) Osmanlı Türkçesi
Osmanlı Türkçesi, XV. yüzyıldan XX. yüzyılın başlarına kadar Osmanlı Devleti’nin sınırları içinde kullanılan yazı dilidir. Bu dönemin en belirgin özelliği; Arapça, Farsça dil bilgisi kuralları ve çok sayıda Arapça, Farsça sözcüğün Türkçeye girmiş olmasıdır. Bu özellikleri nedeniyle daha çok bilimsel eserlerde ve divan edebiyatı ürünlerinde kullanılmıştır.
c) Bugünkü Türkiye Türkçesi
Türkiye Cumhuriyeti’nin resmî yazı dilidir. Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem ve Ziya Gökalp’in 1911’de Genç Kalemler dergisinde yayımladıkları Yeni Lisan makalesi, bu dönemin başlangıcı olarak kabul edilir. Türkiye Türkçesinin gelişmesi amacıyla yapılan önemli bir çalışma da dil alanındaki yeniliklerdir. 1928’de Latin alfabesinin kabulü, 1932’de Mustafa Kemal Atatürk tarafından Türk Dili Tetkik Cemiyetinin (Türk Dil Kurumu) kuruluşu bu hareketin önemli adımlarındandır.
- Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.
10. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 23 Cevapları ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.























