“11. Sınıf Tarih Ders Kitabı Cevapları Sayfa 230 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Tarih Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 230

XIX. yüzyılda savaşlar nedeniyle kaybedilen Kırım, Balkan ve Kafkas topraklarından Anadolu’ya göç eden Müslümanların çoğu, İç Anadolu’daki boş arazilerin ve yeni yapılan demir yolu hattının çevresine yerleştirildi (Görsel 2.56). Bu yerleşim politikası boş kalan üretim alanlarının yeniden işlenir hâle getirilmesini amaçlıyordu. İstanbul’un tahıl ihtiyacının karşılandığı Balkan topraklarının kaybedilmesiyle ortaya çıkan ürün açığı, kendilerine toprak verilen ve vergi muafiyeti tanınan göçmenlerin yaptığı tarımsal üretimle kapatılmaya çalışıldı.

1890’lardan itibaren Konya-İstanbul ve Ankara-Eskişehir demir yolu hatlarının açılması, iç pazara yönelik tahıl üretimini artırdı. Demir yolları, tarımsal ürünlerin pazarlara daha hızlı ulaşmasını sağlayarak iç ticaretin canlanmasında belirleyici bir rol oynadı. Bununla birlikte Batı Anadolu, Doğu Karadeniz ve Adana civarlarında genellikle dış pazara yönelik üretim yapıldı. Ancak Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleri XIX. yüzyıl boyunca iç ve dış pazarların sunduğu imkânlardan yararlanamadı. Bu durumun nedenlerinden biri, bölgedeki iş gücünün yetersiz kalmış olmasıydı.

Tarımın ticarileşmesinin temel koşulu büyük çiftliklerin ortaya çıkmasıyken OsmanlI Devleti’nde XIX. yüzyılda tarım arazilerinin çok azı büyük çiftliklere dönüşmüştü. Ancak bu dönemde büyük toprak sahipleri ücretli işçiler aracılığıyla iç ve dış pazarlara yönelik üretim yapmayı değil ortakçılık yöntemiyle topraklarını kiralamayı tercih etti. Dolayısıyla ticari amaçlı tarım üretimi, küçük ve orta ölçekli işletmelerle sınırlı kaldı. Bunun sonucunda tarımda sermaye birikimi yavaş ilerledi ve modern üretim araçlarının kullanımı yaygınlaşamadı.

OsmanlI Devleti’nde büyük çiftliklerin gelişmemesinin en önemli nedeni, devletin merkeziyetçi yapısıydı. Merkezî yönetim, kırsal alanlardaki toprak düzenini denetim altında tutmayı siyasi istikrarın bir koşulu olarak görüyordu. Devlet için mirî arazilerdeki köylü hanelerine dayalı üretim yapısı, hem kolay vergilendirilen temel mali kaynak oldu hem de kırsal toprakları kontrol etmeyi sağladı. Bu yapı, köylülerin üretim biçimlerini değiştirmeden devlete sürekli olarak gelir aktarabilmesine aracılık etti. Bu nedenle devlet, bu yapı üzerindeki hâkimiyetini kaybetmemeye çalıştı. XVII-XVIII. yüzyıllarda görülen iltizam sistemi ve âyanların varlığı da büyük çiftliklerin yaygınlaşmasını ve tarımın pazar için kâr amacıyla yapılan bir düzene dönüşmesini sağlamadı. Ayrıca XIX. yüzyılda âyanlara karşı güçlenen merkeziyetçilik, küçük arazilere dayalı köylü üretiminin devam etmesine ve tarımsal sermaye birikiminin yeterince oluşmamasına neden oldu.

  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

11. Sınıf Meb Yayınları Tarih Ders Kitabı Sayfa 230 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.