“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 227 Ata Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Ata Yayınları Sayfa 227

calanma duyuyorum. Bu kelimeyi işitmeyeyim. Parmaklarım bir şeyi sıkmak istiyor. (Elindeki gazeteyi havaya kaldırıp birden bırakıverir.) Al sana dost! (Dili tutulmuş gibi susar. Ortaya doğru uzattığı eli titriyor.) Dostlarım malûm! Düşmanımı tanımak istiyorum. Ben senin düşmanınım diyecek kadar namus aptalı kim var? Onu bulmak, ayaklarına kapanmak istiyorum. (Şaşkın etrafına bakınır. Sanki hitap edeceği kimseyi arıyor.) Dostluk, o bir maymuncuk, o bir hırsız anahtarı. Evimizin kapısını açıyor, ruhumuzun kapısını açıyor ne bulursa yakıp kül ediyor, ne bulursa pazarda satıyor. (Tonu ve hareketi değişir) Beni upuzun bir tabuta yatıracakları gün, arkamdan gelecek dostlarım değil, kefenimin hırsızlarıdır. ULVİYE - (Kendinden geçercesine) Husrev, yetişir! HUSREV - (Kendi âleminde) Kefen hırsızı yüz para kazanmak için çalar. Fakat dost, hep müdafaasız bıraktığı insanı en müdafaasız anında bir kere daha vurmaya muhtaç olduğu için çalacak. Kefenimi dostum çalacak. Bana üç arşınlık patiskayı bile çok görecek. ULVİYE - Oğlum, öldürme beni! HUSREV - (Annesini duymaz, ona bakmaz) Nereye gideyim? Başımı alıp nereye kaçayım? Rahat rahat çıldırmak için neresi var? (...) NEVZAT - (Son derece yumuşak davranır.) Husrevciğim. Ne söylediğini bilmiyorsun. Görüyorum ıstırap içindesin. Fakat dişini sık! Herkesi düşman görecek kadar kaybetme muvazeneni! HUSREV - (Nevzat’ı korkunç bir dikkatle dinledikten sonra) Muvazenemi kaybediyorum, öyle mi? Bana gözümden bir takım perdeler kalkıyormuş gibi geliyor. Hepinizi başka türlü görüyorum. Hepinizden korkuyorum. Bütün münasebetlerimden ödüm patlıyor. (Annesine döner) Anam ki, beni dokuz ay kanıyle besledi, yıllarca kediler gibi taşıdı; o bile bana eskisi gibi görünmüyor. (Ulviye dehşetle yüzünü avuçlarına gömer. Nevzat dişlerini sıkıyor. Mansur endişe ile Husrev’e bir iki adım yaklaşır.) HUSREV - Muvazenemi kaybediyorum, öyle mi? Muvazene dediğin ne? Dünyamı kaybediyorum. Dünya benim için artık o dünya değil. Kırk sene içinde yaşadığım âlem, o âlem değil. Kırk sene inandığım hakikatler, başımı bir yastık gibi dayadığım emniyetler, üstüne binalar kurduğum nisbetler, avucumdan kayıp gidiyor. Hiç bir şey eskisini andırmıyor. Her şeyin içinden bir başka yüz çıkıyor.
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

11. Sınıf Ata Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 227 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.