“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 265 Ata Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Ata Yayınları Sayfa 265

“Bilmiyorlar mıydı, sinmiş ve çekilmişler miydi?”
M. Erdost bu soruları cevapsız bırakır. Oysa, işin püf noktası da buradadır. İkinci Yeni’nin kimi öncüleri ile yandaşları için M. Erdost’un doğru olan saptaması, tümü için geçerli olabilir mi? Daha önce toplumculuğu savunup o görüşle şiirler yayımlamış O. Rifat ile İ. Berk’in (hatta Y. Gruda ile A. Oktay’ın) sözü geçen ideolojiyi bilmedikleri ve “kendi toplumlarının toplumsal bilincini” taşımadıkları söylenebilir mi?
Kaynağında ister bilinçsizlik, sinme, çekilme, kaçma, sapma gibi özel etkenlerden biri, isterse başka bir etken bulunsun, benim için önemli olan, şu genel durumdur: İkinci Yeni şairlerin büyük çoğunluğu -bilerek ya da bilmeyerek- bir felsefeye, bir dünya görüşüne bağlanmamış, toplum gerçekleri ile temel çelişkilerine ve onların bireydeki yansımalarına ilgi göstermemiş, siyasal olaylar önünde çekimser kalmıştır. Bunlara karşılık, Garip akımının koyduğu yasakları yıkmaya, imge ile edebî sanatları (benzetme, abartma, iğretileme vb.) yeniden şiire sokmaya, folklor verileri ile konuşma dilini ise şiirden kovmaya girişmiştir. Başka bir deyişle, yapılan yenilik çoğunlukla biçim ve anlatım alanında gerçekleşmiş, içerikçe ve kavrayışça toplumsal yahut toplumcu bir kimlik kazanmamıştır. Bu yüzden de ilerici bir düzeye yükselememiş, çoğunlukla -toplumsal kaynakları bilinçle açıklanmadığı için soyutluktan kurtulamayan- kişisel bir bunaltı, bir kaçış edebiyatı olmaktan öteye geçememiştir. Öyleyken, İkinci Yeni’nin ilerici bir hareket olduğunu öne sürenler çıkmıştır! İkinci Yeni’yi “sessiz ve sürekli bir devrim” diye niteleyen Ece Ayhan’ın şu sözleri buna örnektir:
“Bugünkü şiir derken de öncü şiir, ileri şiir demek istiyoruz.”
Tevfik Akdağ, “bu şiir toplumcu bir platform üzerinde kurulmak yolunda ve amacındadır.” diye yazmıştır.”
Edip Cansever “yeni kuşağın şiir anlayışı giderek devrimci bir şiir anlayışı oldu.” demiştir.
Acaba bu sözler uygulamada doğrulanıyor muydu? Buna, genellikle, “Evet” demek güçtü. Nitekim, aradan biraz zaman geçince, İlhan Berk gerçeği dışa vuracaktı: “İkinci Yeni’nin siyasa ile ilgisi yoktur!” Daha sonra da, İkinci Yeni’nin hem Garip şiirine, hem de toplumcu şiire karşı oluştuğunu açıklayacaktı:
“İkinci Yeni’yi Orhan Veli, Oktay Rifat, Melih Cevdet şiirine bir karşı çıkış olarak anlıyorum. Ama yalnız o şiire karşı çıkışta değil İkinci Yeni. Benim içinden geldiğim, orada beslenip büyüdüğüm o günkü Toplumcu Şiire de karşı bir şiirdir.”
( … ) Edip Cansever de aynı gerçeği belirtmekte gecikmeyecekti. Dört yıl sonra, eski düşüncesini değiştirecek ve İkinci Yeni şairleri dürüstçe eleştirecekti:
“…Toplumun her kesiminde sürekli değişmelere tanık olduğumuz bir dönemde, sanatçının görevi yalnızca susmak, bir köşeye çekilmek mi olacaktır? Ve bu durum nereye götürür sanatçıyı? Kendi kendinin tutsağı olmaya değil mi? İşte bütün yanlışlık burada başlıyor, burada bitiyor. Edebiyatımızın neden bir çıkmaza gelip dayandığı kolayca anlaşılıyor.”
“… Araştırmaktan yılmayan bir iki ozan ayrı tutulursa, şiirimiz de tam bir çıkmaza gelip dayanmıştır. Ozanlarımız, genel olarak kendi iç dünyalarına çekilmişler, tedirginliklerini yaratan ne265

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

11. Sınıf Ata Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 265 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.