“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 153 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 153

– Hayır, lâkin bana acı, merhamet eyle, Allah aşkına beni tedavi et.
– Tedavi mi? Ayol! Ben tabip miyim?
– Tabip değilsin ama benim derdimin dermanını bilirsin.
İş fena! Acaba birine alâkası, aşkı mı var? Eğer böyle bir dertse beni kim tedavi etsin? Hele bir kere sorayım dedim:
– Derdin ne?
Zavallı! Kuvvetli bir ah çekerek ve kendisine has bir tavırla: “Derdimin dermanı sensin derdimin dermanı sen” mısraını okudu. Ondan sonra da dedi ki:
– Ben Dekadan mı, sembolist mi ne diyorlar galiba o takımdan olmaya başlıyorum.
– Vay! Neden?
– Üç gündür dikkat ediyorum, gözlerimde bir siyahlık meydana geldi!
– Ne oldu?
– Gözlerimde bir siyahlık. Meselâ geceyi sarı, sabahı yeşil, denizi beyatî peşrevi notası, çölü keder gölü, dağı ümitsizlik dalgası, bağı kuzukulağı tarlası, evi siyah bir deniz gibi görüyorum. Şiire karşı olan düşkünlüğümü bilirsin. O sembolizm akımını okuduğumdan beri, bir mısra söylemek arzusunda bulundukça mutlaka zihnimde bir nağme meydana geliyor, ıslık çala çala bir şeyler yazıyorum. Bu dert pek müthiş kardeşim!

… Sembolizmin özelliklerine bakılacak olursa o tarz şiirlerin psikolojiyle epeyce alâkası varmış! Ben böyle uyuşurken arkadaşım ıslığa başladı. Anladım, ilham geliyor! Ne dersiniz? Dediğim çıktı. Şair galiba “re bemol” üzerinden ve üç dörtlük usulle “fa do si la sol sol re” nağmesini yapar yapmaz şu beyti okudu: Şu bahar-ı ye’s içinde bâd-bân olmuş gönül, Bâd-bâni olmuş değil bir mevcedâr olmuş gönül Artık bütün bütün anladım, bu sembolist beyti. Çünkü ümitsizlik baharına yelken açarak, sembolistçe, kederin bütün nağmelerinin gönlüne dolduğunu, dalgalanmalardaki maksadınsa yine sembolistçe, yelkenlerin bocaladıkça sınırlarına çarpıyor göründüğünü ifade ettiğinden, gariban şairin ne türlü bir sıtmaya tutulduğunu derhal keşfettim. Dedim ki: “Birazdan gel, sana bir nüsha vereyim, derhal kurtulursun, merak etme kardeşim!”

Şair bin teşekkürle yerinden kalktı. O kalkar kalkmaz ben de kalemi ele aldım. Fuzûlî’den- Bâkîden, Nef’îden, Nâbî’den, Nev’îden, Be- liğ’den, Fâsih’ten, Esrar Dede’den, Şeyh Galib’den, Surûrî merhumdan, Sâbit’den, Nedim’den. Ta zamanımızın şairlerine varıncaya kadar ve hatta “siyâkatvavı” meşk eden şairlerden, şiir yayınlayan bütün şairlere kadar kimin bir mısraı hatırıma geldiyse hepsinden birer tane beyit yazarak üç köşe büktüm, muşam- baladım, diktim. Üzerine bir meşin geçirdim, gelir gelmez tamamen hastalıklarından kurtulacağı ana kadar takması koşuluyla boğazına asıverdim.

– Daha başka bir şey diyecek misiniz? – Ha! İyi hatırlattın. Şimdi buradan kalk, Üsküdar’a geç. Miskinler Tekkesi yanında yatan Nâbî’ye, ertesi gün Galata Mevlevihanesi’ne git; akşama doğru Hazret-i Galib’i, şurada yatan Nef’î’yi, sabahleyin Naci’nin kabrini, öğleye doğru Edirnekapısı’ndan çıkarak Bâki’nin mezarını dön dolaş, ziyaret eyle. İstersen bir kere de Tokmaklı Dede’ye uğra. Bir şeyin kalmaz.
Şimdi bu tedaviye ne dersiniz? Saçmadır, değil mi? Tam aksine. Bizim şair o sembolizm hastalığından tamamen kurtuldu. Fakat diyeceksiniz ki arada sırada iki ıslık fırlatıyor. Bunun sebebini anlamak ister misiniz? Bu illet tifo hastalığı gibi bir devamlı etki bırakır. İnsan tamamen iyileşmiş olsa bile yine de illetin az da olsa etkisinden kurtulamaz. Buna da ilâç olarak arada sırada “istiâre-i mekniye” bahsiyle mecâz-ı mürsel tarifini okumayı tavsiye edebilirim.*

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

11. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 153 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.