“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 202 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 202

olurlar diye, insanca bağlar kurmaya pek alışık olmadığından, şimdi insanlığın geleceği konusunda düşüncelerini ileri sürmek durumunda kaldığında, şu ya da bu kitapta okuduğu, şu ya da bu düşünürden sözcükler sıralıyordu. Sonra da, “bakınız, ibid…”lerle belgelediği görüşlerini genel, katı, değişmez yargılarla noktalayıp çıkıyordu işin içinden.
Şöyle, ya da böyle, Salih Bey hayatta arzu ettiği hedefe ulaşmış biri sayıyordu kendisini ve bunda bir ölçüde haklıydı. Samanpazarı İlkoku- lu’nda okuyan kel kafalı oğlan, şimdi toplumda yeri olan hatırlı bir profesördü, bir vekil kızıyla evlenmişti, karısına babasından kalan mirasın da yardımıyla mali durumu da, en azından sosyal mevkii kadar sağlamdı. Artık hiçbir değişiklik gerekmiyordu yaşamında, tam tersine her şeyi, böyle, olduğu gibi sürdürmek. Bu konuda karısı Mevhibe’yle de iyi anlaşıyorlardı ve özellikle “vekil beybaba”dan kalma ev eşyalarını, bir anlamda sürdürmek istedikleri durumlarının bir simgesi olarak, değiştirmeye niyetleri yoktu hiç. Salih Bey Güngör Bey’i görünce, onun evlerindeki antika eşyaları satmaları için yaptığı baskıyı hatırlamıştı. Yok, değiştirmeyeceklerdi eşyalarını, sadece evin banyosunu, sefaret davetleri ve dış geziler dolayısıyla evlerine daha sık gelmeye başlayan yabancı konuklar nedeniyle değiştireceklerdi. Korumak istedikleri durumlarının gereği olarak yani.
“Güngör Bey yine antikaları satmam konusunu açarsa kesin olarak reddetmeliyim onu,” diye düşündü. Güngör ise hiç ilgili değildi Salih Bey’le; karşıya geçmeyi düşünüyordu. Salih Bey Güngör’ün ileri doğru bir adım attığını görünce sordu:
“Ne yapmayı düşünüyorsunuz?”
“Arabama binip Ulus’a gitmeyi.”
“Ama itfaiye arabaları arasından karşıya geçmenize trafik polisi izin vermez.”
“O vermez, ama ben geçerim.”
Kararlı adımlarla trafik polisine doğru yürüdü Güngör.
“Oğlum buraya baksana!”
“Evet beyim!”
“Bizi daha ne kadar bekleteceksiniz burda? Meclise yetişmem gerek. Bırakın da işleri olanlar arabalarını çıkarsınlar!”
“Ama kavak!” diyecek oldu trafik polisi.
“Ne kavağı be oğlum! Senin başında kavak yelleri esiyor…
Ve hışımla yürüdü arabasına. Trafik polisi ardından düdük çalıp seğirtecekti ki, tam o sırada kavağın orda bir karışıklık oldu. Güngör arabasına binip gazladı arabasını. Çok iyi araba kullanırdı. İtfaiye arabaları arasında ustalıkla manevra yaparak park yerinden çıktı, kalabalığı yararak fırladı caddeye. Salih Bey yerinde duruyordu. O hedefine varmak için bazı şeyleri yıkmayı, hatta kendi kanunlarını yaratmayı göze alanlardan değildi. Tam tersine sabırlı, hesaplı ve çalışkan ilerleyişinde, kurallara ve kural koyuculara kayıtsız şartsız uymuş olmasının su götürmez bir payı vardı. (…)*
Prof. Salih Bey’in sahibi olduğu ve ikamet ettiği apartmanın kapıcısı olan Mevlüt’ün karısı, bahçedeki kavak ağacına çamaşır ipi bağlar. Oysa Mevlüt, Salih Bey’in eşi Mevhibe tarafından ön bahçeye çamaşır asılmaması yönünde önceden uyarılmıştır. Bunun üzerine Mevlüt öfkeyle çamaşır ipini çekerek koparmaya çalışır. Roman, “Mevlüt deli gibi asılmıştı çamaşır ipine. Kavak biraz önceki gibi yavaş yavaş değil, hızla sallandı. İtfaiyeciler Mevlüt’ü görünce çekilip gitmesi için bağırdılar. Ama çok geçti artık. Mevlüt’ün ne bir şey duyacak, ne görecek, ne de çamaşır ipini koparıp atmaktan vazgeçecek hali vardı… Ne pahasına olursa olsun, Kızılay’ın göbeğindeki bu kapıcılığı kaybetmemek istiyordu, sadece.” ifadelerinden sonra kavağın devrilmesi ile nihayete erer.

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

11. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 202 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.