“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 206 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 206

Benim ailemin yazgısı daha bir başkaydı. Yokluğun en etkili olduğu günlerde bile bizim evde hiçbir şeyin eksikliği görülmedi. Bunu babamın işine borçluyduk. Babasından ona belediyede çok önemli bir iş miras kalmıştı. Babam, kamu tartıcıbaşıydı. Tahıl tartar ve ticaret işlerini düzene sokardı. Bu işten ötürü, ailemiz bireylerinin hepsinin adı el-Vezzan’dı. El-Vezzan tartıcı demektir. (…) Babam tartıcı olarak aşırıya kaçmamak koşuluyla, yiyecek ambarlarından istediği kadar yiyecek alabiliyordu. Dahası, tüccarların yaptığı hileleri açık etmemek karşılığında altın dinar alıyordu. Babamın bunu varsıllığını artırmak amacıyla yaptığına inanmıyorum. Bence tek kaygısı açlık olgusunu yapabildiğince ailesinden uzakta tutmaktı. Annem bana hep, “Öyle tombul bir çocuktun ki,” derdi, “seni kem gözlerden korumak için sokağa çıkarmak istemezdim.” Ayrıca başkalarına göre bolluk içinde olduğumuzu sergilememek de çok önemliydi. Daha zor durumda olan komşulara yardım amacıyla babam sık sık, eline geçirdiklerinden, özellikle et ve başka yiyecekler verir, bunu yaparken de ölçülü davranırdı; çünkü gereğinden çok verdiği şeyler kışkırtıcı ya da küçük düşürücü olabilirdi.

FAS KİTABI
Yenilginin kaçınılmaz olduğunu gören Sultan Boabdil, Kastilya Kralı Fernando’yla anlaşarak şehri ona teslim eder ve maiyetindeki yüzlerce kişiyle şehirden ayrılır. Bunun üzerine pek çok Müslüman da Endülüs’ten ayrılarak Fas’a göç etmeye başlar. Şehri teslim alan askerler içinde kardeşi Juan (Huan) ile karşılaşan Ver- da onun baskılarına rağmen Muhammet’ten ayrılmayı kabul etmez. İşgalciler Müslüman- lardan ya Hristiyanlığı kabul etmelerini ya da üç yıl zarfında şehri terk etmelerini ister. Yabancıların egemenliğinde ve aşağılanarak yaşamayı kabul etmeyen Hasan ve ailesi yanlarına yüklü miktarda para alarak yollara düşer. Aile, bir deniz yolculuğu sonrası nihayet Fas’a ulaşır.

Fas ise çok değişikti. Bu kenti görmek ve tanımak için önümde gençlik yıllarım vardı. Kentteki o ilk yılımıza ilişkin anılarım pek bulanık. Bu kente yoksul bir fatih gibi katır sırtında, yarı uyur bir durumda; yolların çok yokuş, dahası hayvanların ancak titrek ve ikircimli adımlarla ilerleyebileceği kadar sarp olması nedeniyle, hayvanın sırtında durabilmem için babam beni sıkı sıkı tutarken girdim. Katırın her adım atışında bir kez sarsılıyor, dikeliyor, sonra yine başım düşüp uykuya dalıyordum. Birden babamın sesi kulaklarımda çınladı:

“Hasan, yaşayacağın kenti görmek istiyorsan, uyan!”
Uyuşukluğumdan silkinerek kendime geldim. Küçük kafilemizle, kum renginde, üstünde birçok kulenin yükseldiği kale duvarı önündeydik. Kapıcının eline biraz para sıkıştırıldı, kapı açıldı. Duvarların içindeydik artık. Muhammet,
“Çevreye bakın!” diye diretiyordu.
Fas’ın her yanında, görebildiğimiz yere kadar taştan ve tuğladan yapılmış evlerle süslü tepeler vardı. Bu evlerin birçoğunun duvarları, tıpkı Granada’daki gibi parlak renkli çinilerle bezenmişti.

Bizim için her şeyden önce sığınabileceğimiz bir çatı altı bulmak gerekiyordu. Fas’a dalga dalga gelen Endülüslü göçmenler yaşanabilecek bütün evleri almışlardı. Ev bulmak çok zordu. Üç yıl önce gelen Boabdil’in yedi yüz kişiyi birlikte getirdiği söyleniyordu. Şimdilerde onların kendi mahalleleri vardı ve Elhamra’daki

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

11. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 206 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.