“11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 259 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 259

Eserin kendine has özelliklerinden hareket edilir. Anlatım tekniği, tema, ahenk, olay örgüsü, semboller, kişiler vb. bu yöntemde üzerinde sıkça durulan konulardır.
Eseri değil, yazarı merkeze alan eleştiri türüdür. Eserde sanatçının yaşamından izler aranır. Sanatçı ile eseri arasındaki bağ bu eleştiri türünün en belirgin özelliğidir.
İnsanın, içinde yaşadığı toplumdan bağımsız bir eser ortaya koyamayacağı düşüncesinden hareketle ortaya çıkmış bir eleştiri türüdür. Bu yöntemde eserin toplumsal koşullara bağlı olarak incelenmesi gerektiği savunulur.
Okur merkezli bir eleştiri yöntemidir. Bu yöntemde eleştirmen, eserin bir okur olarak kendisinde uyandırdığı duygulardan hareket eder. Dolayısıyla diğer yöntemlere nazaran nesnellikten uzak bir özelliğe

Divan şairlerinin eserleri çeşitli edebî ortamlarda okunur ve orada bulunan sanatçılar tarafından eleştiriye tabi tutulurdu. Yapılan bu eleştiriler Türk şiirinin gelişimi ve şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bu dönemde yazılan şuara tezkireleri, şairlerin yaşam öykülerinin yanı sıra eserlerinden örnekler ve bu eserlere yönelik değerlendirmeler içermeleri yönüyle Türk edebiyatında eleştiri türünün ilk örnekleri kabul edilir.

Bağımsız bir tür olarak edebî eleştiri, Türk edebiyatına Tanzimat Dönemi’nde girmiştir. Bu dönemde kaleme alınmış eleştiri yazılarının çoğu kişisel kanaatlerin öne çıktığı ifadeler içermektedir. Namık Kemal, Ziya Paşa, Mizancı Murat, Muallim Naci ve Beşir Fuat bu dönemde eleştiri türünün öne çıkan isimlerindendir. Namık Kemal’in Tahrib-i Harabat kitabı ile Lisan-ı Osmani’nin Edebiyatı Hakkında Bazı Mülahazatı Şamildir adlı yazısı bu türün Türk edebiyatında Batılı anlamdaki ilk örneklerinden sayılmaktadır.

Ahmet Mithat Efendi, Servetifünun şairlerinin sanat anlayışlarını Dekadanlar adlı yazısında sert dille eleştirmiştir. Buna karşılık Hüseyin Cahit, Halit Ziya, Ahmet Şuayb, Tevfik Fikret gibi yazarlar da yeni edebiyatın esaslarını kamuoyuna açıklamak için eleştiri metinleri kaleme almışlardır. Bu dönemde içinde yer aldığı edebî tartışmaları Hüseyin Cahit Yalçın Kavgalarım adlı kitabında toplamıştır.

Fecriati topluluğu ve Millî Edebiyat Dönemi’nde Yakup Kadri, Ahmet Haşim, Süleyman Nazif, Ali Ekrem, Ali Canip Yöntem, Fuat Köprülü, Mithat Cemal Kuntay gibi yazarlar eleştiri yazıları kaleme almışlardır. Özellikle II. Meşrutiyet’in ilanından sonra dergi ve gazete neşriyatının çoğalması eleştiri yazılarında da bir artışı beraberinde getirmiştir. Ömer Seyfettin’in kaleme aldığı Yeni Lisan makalesinden sonra Millî Edebiyat anlayışını değerlendiren çok sayıda eleştiri yazısı yazılmıştır.

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır. 

11. Sınıf Meb Yayınları Türk Dili ve Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 259 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.