Ana Sayfa / Edebiyat / Metin Türleri / Birinci Tekil Kişi, Ben, Kahraman Anlatıcı Bakış Açısı

Birinci Tekil Kişi, Ben, Kahraman Anlatıcı Bakış Açısı


Birinci Tekil Kişili Bakış Açısı (Ben / Kahraman Anlatıcı)

Birinci Tekil Kişi, Ben, Kahraman Anlatıcı Bakış Açısı

  • Kurmaca metindeki olaylar, kişiler, durumlar kurmaca metnin kahramanı veya ikinci dereceden bir kişisi tarafından anlatılır; yani anlatıcı olay kahramanlarından biridir. Dolayısıyla, kahraman (ben, I. tekil) anlatıcı, kurmaca yapının içinde yer alır.
  • Ben (kahraman) anlatıcı, her şeyi görme, bilme, sezme gücüne sahip değildir; o, normal bir insan gibi görebildiğini görür; olanları bilgisi, deneyimi, yaşı ve kültür düzeyine göre anlatır.
  • Ben (kahraman) anlatıcının kullanıldığı kurmacalarda bilinç akışı (bilinç akımı), iç monolog gibi tekniklerden yararlanılır.
  • Birinci tekil (kahraman) anlatıcı; genellikle psikolojik, otobiyografik kurmacalarda veya mektup türünden yararlanılan öykü ve romanlarda kullanılan bakış açısıdır.
  • Daniel Defoe, Robenson Cruzoe’da; Peyami Safa, Dokuzun­cu Hariciye Koğuşu’nda; Orhan Pamuk, Yeni Hayat ta birinci tekil (ben/ kahraman) anlatıcıyı kullanmıştır.

ÖRNEK

Salonu aydınlatan üç köşe lambasından birini daha kapatıyorum. Turuncu bir loşluktayız şimdi. Televizyondan yayılan mavimsi ışık, mürdüm eriği renkli duvar kağıtlarıyla kaplanmış duvarlarda ara sıra parlıyor ve artık hepsini ezberlediğim fotoğrafları ölgünce aydınlatıyor. Fotoğraflar;

anneme, babama, bana ait fotoğraflar. Bazıları bir arada,bazıları tek tek çekilmiş fotoğraflar.

NOT:Günümüzün modern veya postmodern kurmaca metin­lerinde, genellikle birden fazla anlatıcı (İlahî – birinci tekil kişi – üçüncü tekil kişi) iç içe kullanılmaktadır.




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir