“Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 22 MEB Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Sayfa 22

Tarihte ortaya çıkmış her medeniyetin içinde farklı düşünce ekolleri vardır. Dolayısıyla İslam medeniyeti içinde de felsefe, kelam ve tasavvuf olmak üzere üç ana düşünce ekolünden bahsetmek mümkündür. Bu ekollerin kendilerine göre varlık, Tanrı, evren, insan, bilgi ve ahlak anlayışları vardır. Dolayısıyla bu farklı ekollere sahip düşünürlerin ahlak tanımlarında ortak yönler olduğu gibi farklılıklar da söz konusudur. Felsefe geleneğinin ilk ve en büyük temsilcilerinden olan Fârâbî (Görsel 1.4) özellikle Fusûlü’l-Medenîve et-Tenbîh ala Sebîli’s-Saâde adlı eserlerinde ahlakı, eylemlerin ve nefse ilişen şeylerin iyi ya da kötü olmasına vasıta olan huy (hulk) şeklinde tanımlar. Ona göre iki çeşit ahlak vardır: İnsanda iyi eylemlerin meydana gelmesine vasıta olan iyi ahlak ve kötü eylemlerin meydana gelmesine sebep olan kötü ahlak. Fârâbî’ye göre ahlak ilmi ise insan davranışlarını inceler. Ancak insanın her davranışını değil onun iradeli eylemlerini, huylarını, alışkanlıklarını ve yeteneklerini inceler. Bu konuların yanında ahlaki davranışın öznesi olan insan ve onun akıl-irade gibi ahlaki yetenekleri, ahlak ilminin incelediği konular arasında yer alır. Hem kelam hem de tasavvuf geleneğinin temsilcisi olan Gazzâlî (Görsel 1.5), Kur’an ve sünnete dayanan geleneksel ahlak ile felsefi ve tasavvufi ahlakı birbirine yaklaştıran, hatta birleştiren âlimdir. Önemli eseri İhya’ü Ulûmid’dîn’de ahlak konularını geniş bir şekilde ele almıştır. Ona göre ahlak, nefse yerleşmiş bir melekedir. Gazzâlî’ye göre bu meleke; akıl ve din açısından övülen bir eylemse güzel ahlak, övülmeyen bir eylemse kötü ahlaktır. Gazzâli, “meleke”- yi insanda iyilik yapmanın fıtrat hâline gelmiş olması anlamında kullanmıştır. Büyük bir matematikçi ve astronomi âlimi olan Nasîruddin Tûsî (Görsel 1.6) ise ahlakı düşünüp taşınmaya gerek kalmadan fiil ve davranışların kolaylıkla ortaya çıkmasını sağlayan melekeler olarak tanımlar. Tûsî önemli eseri Ahlâk-ı Nâsırfde doğuştan gelen her türlü eğilimin, ham ve kaba davranışın eğitim ve alışkanlıklarla değiştirilebileceğini savunmaktadır. Ahlaki eğitim ve alışkanlıkların amacı faziletleri kazandırmaktır. Tûsî’ye göre insanın yaratılış gayesi en yüksek yetkinliğe ve mutluluğa ulaşarak Allah’ın halifesi olmaktır. Bunun yolu da fazilete aykırı tutum ve davranışlardan arınıp güzel ahlakla donanmaktır. Büyük Türk düşünürü Balasagunlu Yûsuf Has Hâcib (Görsel 1.7), bir ahlak kitabı niteliğinde olan Kutadgu Bilig adlı eserinde birbirine çok sıkı bağlarla bağlı bulunan fert, cemiyet ve devlet hayatının ideal bir biçimde nasıl düzenleneceğini ele alır. Bunun için gerekli olan bilgi ve erdemlerin nelerden ibaret olduğunu, bunların nasıl elde edileceğini ve nasıl kullanılacağını anlatır. Buna göre faziletli insan; iyiliğin, doğruluğun, sakinliğin, alçak gönüllülüğün, kanaatkârlığın, nefsine hâkim olmanın, helal kazanmanın, vefa ve merhametin, fedakârlığın, hayâ sahibi olmanın, sır saklamanın ve dostluğun derin manasını idrak edip anlayan insandır. Çünkü böyle şuurlu bir insan neyi seçeceğini ve neyi seçmeyeceğini iyi bilir. Artık hep iyiyi, doğruyu, güzeli, adaleti vb. ister ve bunlara yönelir. Erdemli ve bilgili insan, hayatın derin manasını bir bütünlük içerisinde idrak ederek bu mananın farkına varan ve bu derinliği kendi benliğinde yaşamak isteyen insandır. Bu özelliklere sahip olan insan nefsini terbiye edip benlik duygusunu aşarak kendi benliğini ve menfaatini öne çıkarma duygusunu yener. Bahsedilen bu özelliklere sahip olmanın en temel şartı ise “kendini tanımak ve kendini bilmek”tir.
  • Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Klasik Ahlak Metinleri Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 22 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.