SALKIMSÖĞÜT  Akıyordu su gösterip aynasında söğüt ağaçlarını. Salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını! Yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere koşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere! Birden bire kuş gibi vurulmuş gibi kanadından yaralı bir atlı yuvarlandı atından! Bağırmadı, gidenleri geri çağırmadı, baktı yalnız dolu gözlerle uzaklaşan atlıların parıldayan nallarına!   Ah ne yazık! Ne yazık ki ona   dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak, beyaz orduların ardında kılıç oynatmayacak!   Nal sesleri sönüyor perde perde, atlılar kayboluyor güneşin battığı yerde!   Atlılar atlılar kızıl atlılar, atları rüzgar kanatlılar! Atları rüzgar kanat... Atları rüzgar... Atları... At...   Rüzgar kanatlı atlılar gibi geçti hayat!   Akarsuyun sesi dindi. Gölgeler gölgelendi renkler silindi. Siyah örtüler indi mavi gözlerine, Sarktı salkımsöğütler sarı saçlarının üzerine!   Ağlama salkımsöğüt ağlama, kara suyun aynasında el bağlama! el bağlama! Ağlama! Bu şiirde ağaçlarını / saçlarını = aç'lar tam kafiye larını=rediftir. göğe/yere =e'ler yarım kafiye. kanadından/atından = dan'lar redif at'lar tunç kafiyedir. yatmayacak / oynatmayacak = mayacak'lar redif ----at'lar tam kafiye perde / yerde = erde'ler zengin kafiye atlılar / kanatlılar = lar'lar redif ----at'lar tunç kafiye dindi/dölgelendi/ silindi = di'ler redif ----n'ler yarım kafiye bağlama / ağlama = ağlamalar tunç kafiye