“Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 120 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 120

Okul vadinin karşı tarafından, Mescit Sokağının alt kısmında. Dışından görmüş, ama içerisine girmemiştim. Girmeye de pek acele etmiyorum. Ne var o okulda? Veleddin geçende çocuklar ders konusunu açtığında “okuyan herkes molla olmaz, gagalayanın tümü karga olmaz” demişti. Hakikat diyor. Okuyan herkes molla olursa, atlara kim ot verir? Otu bulmak da ayrı bir mesele, ot olursa, verecek olanlar bulunur aslında. En kötüsü: molladan herkes korkar. Albasti gibi insanları korkutarak yaşamanın nesi iyi…

– Ben molla olmak istemiyorum, – diye ağzımdan çıkıverdi.

Niện soyledigimi bile farketmemişim.

– Neden öyle diyorsun kuzum?

– Okuya okuya molla olup, sonra pişman olursam…

– Înşallah, molla olmazsın. Öğretmen olursun, ya da yer ölçücü. Ya da inşallah, ev dolusu körlerin arasında gözü açık biri olursun,

– diye anlattı büyük annem. – Cahil kişi artık kör kişiyel eşit olur. Biz hepimiz cahiliz. Bu yüzden bizi, cahil milleti, koyun sürüsü olarak görürler.

– Bugün gitmeyelim okula, yarın gidelim, ne olur! – dedim ben aniden. O sırada gözönümde okul dolusu koyunlar canlandır. Birbirini ezerek üzerlerine çıkmaş gibiydi.

– Bugün sadece tanışmak ve listeye ismimizi yazdırmak için gidiyoruz. Dersler bir hafta sonra başlayacak, – dedi büyük annem yolda yürürken.

Büyük annem sözünden ve yolundan dönmüyor. Önümüzde kayış gibi sert olan demirci ustası Alam, oğlu İlmedin’le birlikte okula girdi. Ben İlmedin’i tanıyorum. Çok mu uysal, yoksa aklı mı kısa, ufacık çocuklardan da korkar.

Büyük annemi Mahmud isimli öğretmen karşıladı.

– Buyurun içeriye, abla! Buraya oturun, bu tarafa… Şimdi hemencik Alam abinin oğlunu kaydedeyim…

– Tamam, biz acele etmiyoruz, – dedi büyük annem, – oğlun boylu posluymuş Alam, Allah bağışlasın.

Alam onun elini alarak selamlaştıktan sonra İlmedin’in elinden tutup öğretmenin önüne gitti. Çocuğun ince boynu kırılırsa saçsız başı yere yuvarlanıp düşecek gibi. Nasıl da asılı duruyor o kafa?

– İste Mahmud, – dedi usta kışık bir sesle, – büyük oğlumu getirdim, eti ile yağın senin, kemiği ile derisi benim. Haram etme, adam et.

Ben ilkinde “et” ve “yağ” demekle ne demek istediğini anlamadım. Anladığında dayanamayıp katıla katıla güldüm, ancak sonra çok korktum. Zaten elbisesinin içinde bir kemik gezen İlmedin”i ne bekliyor acaba? Mahmud eğer benim de etim ve yağımı emer, bir deri bir kemik bırakırsa ne olacak hâlim?… Şimdiden kaçmak istiyorum.

– Peki, eliminiden geldigi kadar yaparız, abi, – diye inandırmaya çalıştı öğretmen.

Onlar çıktı. Öğretmenin kalın kitabına benim ismimi de kaydettiler.

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Meb Yayınları Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 120 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.