“Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Sayfa 121 Meb Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 121

– Öğretmenim, evladımı sana teslim ediyorum. Cesur ama çabuk küsen, narin ama yalan söylemeyen bir çocuktur. Senin elindeyken saçının bir teli bile koparırsa bozuşuruz. Affetmeyeceğim. Önceden ikaz edeyim de, – dedi büyük annem. Sesi az çıkmasına rağmen sert çıktı.

– Bundan dolayı endişelenmeyin abla, söz veriyorum, – diyen Mahmud tekrar yerinden kalktı, – senin gibi saygıdeger hanimefendinin evladına kimse tırnağının ucunu bile değirmeyecek. Hiç kaygılanmayın.

– Söylediklerimi dinledigin için sağ olasın öğretmen! – dedi büyük annem.

– Böyle baştan anlaşmamız iyi oldu. Hadi, sağlıcakla.

Sınıf içi düzene hiç şaşırmadım. Ahşap üzerine yapıştırılmış çeşitli kağıtlar, siyah tahtaya ve hatta siyah sıralara da şaşırmadım. Öğretmenin maviye çalan gözlerini ise hiç beğenmedim.

Onun “söz vermesine” de bir anlam veremedim. Neyse o gün geri dönmemiz iyi oldu.

Öğretmen sözünü tutmadı. Gerçi tırnağının ucunu değdirmemesine rağmen, farklı bir yönetme dayak yedim.

Dersler başlayalı üçdört gün geçtikten sonra teneffüs sırasında saklambaç oynarken sobanın içine gizlendığım için kulağımı fena çekti. Sonra şakıyla “K” harfini çizdiğim için uzun aşaşap cetvelin kenarıyla elime vurdu. Üçüncü defa başka birisi yüzünden dayak yedim. Arkamdaki sırada oturan Hamitcan ya da İlmedin beni dürterek oynarken tahtada tebeşirle yazı yazan öğretmen bunu fark ettikten sonra onlara tebeşir atmak istemişti. Tebeşir tam da benim alnıma değdi. Gözümden şimşekler çaktı. Öğretmen bile korkmuştu: beni aldatmaya, avutmaya çalıştı. Ben ise özellikle ağlamadım, kızgınlığıımı içime attım.

Çoktan beri niyetlendığım bir hayalımı gerçekleştirmek için bundan sonra artık okula gelmemeye karar verdim. Bu olay karşılaşıp, tepeden kızaklaşmaya, Şayhatların demir patenini bir kuruşa kiralayıp Ak Cumakul’un sokağından kuş gibi uçmak istediğim vakit olmuştu. Kimseye bir şey söylemeden eğitimimi durdurdur. Verdiğim ara iki yıl sürdür.

İki yıl sonra kızkardeşim Salise ile birlikte tekrar birinci sınıfa başladım. Beni en sonra, kardeşimi en öne oturttular. İlk günlerde bize çizgi yazmayı öğrettiler. Kardeşim bir çizgiyi çizer ve öğretmene bakmadan bana doğru koşarak gelir ve “Ağabey, doğru mu?” diye sorar. Öğretmen görmezden gelir, ben ise rahatsız oluyordum.

İki yıl boş gezmenin yerini bir kış içinde doldurdum. Bahara doğru birinci sınıfı birlikte okuduğum arkadaşlarına katıldım. Herkes tanıdık, ancak öğretmen farklıydı…

• Cevap: Bu sayfada soru bulunmamaktadır.

Meb Yayınları Ortak Türk Edebiyatı Ders Kitabı Sayfa 121 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.