“Türk Düşünce Tarihi Ders Kitabı Cevapları Sayfa 106 MEB Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

Türk Düşünce Tarihi Ders Kitabı Cevapları Sayfa 106

Başlangıçta dinamik bir yapıya sahip olan medreseler, Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde kendini yenileyecek gelişim ve dönüşümü sağlayamamıştır. Medreselerin zamanla neden ve nasıl zayıfladığı meselesi en çok tartışılan konu olmuştur.
Özellikle II. Mahmut Dönemi (1808-1839) ve Tanzimat Dönemi’nden itibaren Osmanlı Devleti, medreselerin dışında askerî alanda ve yönetim alanında ihtiyaç duyduğu memurları yetiştirmek üzere yeni okullar açmış ve bu okulları destekleyip geliştirmiştir. Yeni düzenlemelere en çok muhtaç olan medreseler ise ihmal edilmiştir. Modern tarzda mekteplerin açılması ve Osmanlı Devleti’nin Batılılaşma süreci içerisine girmesiyle medreseler, hukuk ve eğitim alanlarında yapılan yenilikler karşısında kendi başına bırakılmıştır. 1826’da Evkaf-ı Hümayun Nezareti (Vakıflar Bakanlığı) kurulup bütün vakıf gelirleri devlet hazinesine devredilince medrese ve ulemanın ekonomik imkânları daralmıştır. Daha sonraki süreçte Hukuk Mektebinin açılmasıyla medreseler yargı alanından büyük ölçüde uzaklaştırılmış ve sadece din hizmetlerini yerine getiren bir kurum hâline gelmiştir.

II. Abdülhamit’ten (Görsel 3.7) sonraki dönemde devrin yönetici ve aydınları arasında medreselerin programlarının yeniden düzenlenmesiyle ilgili bazı çalışmalar yapılmıştır. 26 Şubat 1910’da yayımlanan Medaris-i İlmiye Nizamnamesi ile medreselerin programı yenilenmiştir. Programlardaki en önemli yenilik fen bilimlerine, sosyal bilimlere ve matematiğe ilişkin derslerin eklenmesidir. Yine 1 Ekim 1914’te yayımlanan Islah-ı Medaris Nizamnamesi ile İstanbul’daki bütün medreseler Darü’l-Hilafetü’l-Aliye Medresesi adı altında birleştirilmiştir. Medreseler; öğretim süresi dörder yıl olan Tâli Kısm-ı Evvel, Tâli Kısm-ı Sani, Kısm-ı Âli olarak üç kısma ayrılmıştır.

Islah-ı Medaris Nizamnamesi geleneksel medreselerin kuruluş yapısında, ders programlarında köklü ve düzenli yenilikler getirmiştir. Programlarda Türk dili, tarihi ve coğrafyası ile fen bilimlerinin öğretimine daha geniş yer verilmiştir. Medreselerin programlarına ilk kez yabancı diller (Almanca, İngilizce, Fransızca, Rusça) ile beden eğitimi dersi konmuştur. Yeni getirilen bu usul, medreselerin kaldırılmasına kadar bazı küçük değişikliklerle devam etmiş; Cumhuriyet Dönemi’nde kurulan imam hatip okulları ve ilahiyat fakültelerinin programlarına da örneklik etmiştir. Yeni programlar, I.Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin tasfiyesi nedeniyle kısa bir süre uygulanabilmiştir. 3 Mart 1924 tarihli Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile Maarif Vekâletine (Milli Eğitim Bakanlığı) devredilen medreseler, Maarif Vekâleti tarafından 11 Mart 1924 tarihinde kapatılmıştır.

SIRA SİZDE

Soru: Dinî düşüncenin Osmanlı Dönemi Türk düşüncesi için önemini yorumlayınız.

• Cevap: Osmanlı Dönemi Türk düşüncesinde dinî düşünce merkezi bir konuma sahiptir. Toplum düzeninin sağlanmasında, hukuki ve sosyal yapının şekillenmesinde dinî düşünce önemli bir rol oynamıştır. Ayrıca medreseler aracılığıyla dinî ilimlerin yanında pozitif bilimlere de yer verilmiştir. Bu durum, Osmanlı’nın bilim ve düşünce dünyasında İslam’ı referans alan bir anlayış geliştirdiğini göstermektedir.

Türk Düşünce Tarihi Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 106 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.