Ders ve Çalışma Kitabı Cevapları TIKLAYINIZ

Sponsorlu Bağlantılar

Numan Çelebicihan hayatı ve şiirleri

Şamil Alaatdin hayatı ve şiirleri

Ana Sayfa / Biyografiler / Abdullah Lâtifzâde hayatı ve şiirleri
Şairlerin Hayatı

Abdullah Lâtifzâde hayatı ve şiirleri

Sponsorlu Bağlantılar


ABDULLAH LÂTİFZÂDE HAYATI

  • (Akmescit, 1890 -1938)
  • İstanbul’da ve Ufa’da medrese öğrenimi gördü.
  • Şehir ve köylerde öğretmenlik yaptı.
  • Moskova’da Güzel Sanatlar Akademisi’nde okudu.
  • Kırım Pedagoji Enstitüsü’nde görev yaptı.
  • Yanı Saz isimli bir şiir kitabı ve Kırım Türklerinin edebiyat tarihi ile ilgili makaleleri bulunmaktadır.

ABDULLAH LÂTİFZÂDE ŞİİRLERİ

ŞAİRNİN RUXU
1.
Ölmek içün doğmadım men… Ölmem men!
Revamı iç-ümüt, sevgi ve ışıq
Bermek içün yanğan qızıl nur sönsin?!’”
Ayaq izim bu yollardan silmem men.
Yanar eken yol sonunda al yarıq,
Nasıl ohp unutılğan can könsin?!
2.
Ölmek içün doğmadım men… Ölmem men,
Ayaq izim bu yollardan silmem men!
Bir kün sazım qoldan tüşer menim de,
Şu ömürnin küzgüsi – köz yumulır.
Topraq kiyer, ya toz olur tenim de
Bir qarınca, bir böceknin teniday,
Bir kelir, şu alemden coyulır.
Lâkin saat olsın buna küneş, an.
Kölgemni iç bu yerlerden silmem men,
Ölmek içün doğmadım men… Ölmem men!
3.
Çobanlarnın ğamh qaval sesinde
Eski qayğı, yanı ümüt ezgisin
Sınmaz sazım kâ yırlar, kâ ınranır.
Közü yaşlı öksüzlerniii yüzünde.
(İç bir yetim bundan ümüt üzmesin!)
Menim baqqan ümüt şavlem nurlanır.
Şavlemi bu yüreklerden silmem men,
Ölmek içün doğmadım men… Ölmem men!

Türkiye Türkçsiyle

ŞAİRİN RUHU
1.
Ölmek için doğmadım ben…. Ölmem ben!
Reva mı hiç umut, sevgi ve ışık
Vermek için yanan kızıl nur sönsün?!
Ayak izimi bu yollardan silmem ben.
Yanarken yol sonunda kırmızı ışık,
Nasıl olsun da unutulan can kabullensin?!
2.
Ölmek için doğmadım ben… Ölmem ben,
Ayak izimi bu yollardan silmem ben!
Bir gün sazım elden düşer benim de,
Şu ömrün aynası – göz yumulur.
Toprak giyer, ya toz olur tenim de
Bir karınca, böceğin teni gibi,
Bir gelir, şu alemden kaybolur.
Lâkin şahit olsun buna güneş, an.
Gölgemi hiç bu yerden silmem ben
Ölmek için doğmadım ben… Ölmem ben!
3.
Çobanların gamlı kaval sesinde
Eski kaygı, yeni umut ezgisini
Kırılmayan sazım kâh çalar, kâh inler.
Gözü yaşlı öksüzlerin yüzünde.
(Hiç bir yetim bundan ümüdünü kesmesin!)
Benim bakan umut şavlem nurlanır.
Şavlemi bu yüreklerden silmem ben,
Ölmek için doğmadım ben…Ölmem ben!

0
like
0
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry


Sponsorlu Bağlantılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir