AYBEK HAYATI

  • (Taşkent, 1905 -1968)
  • Asıl adı Musa Taşmuhammedoğlı’dır.
  • Eserlerinde Aybek mahlasını kullandı.
  • Leningrad’daki Köy Ekonomisi Enstitüsü’nde ve Orta Asya Devlet Üniversitesi’nde eğitim gördü.
  • Özbekistan İlimler Akademisi’nde çalıştı.
  • Özbekistan Yazarlar Birliği’nin başkanlığını yaptı.
  • Şair, romancı, tercüman, edebiyatçı, dilci, ilim adamı ve iktisatçı olarak birçok eser verdi.
  • Şiirleri Fuyğular, Köngil Neyleri ve Meş’ale adlı kitaplarında toplandı.

AYBEK ŞİİRLERİ

ERKİN QUŞ 1. Melek kebi gözel quş Tal şaxıge kelib qondi. Dedim: “Quşça, yanimge tüş. Yaş könlimge elem toldi. 2. Bir az küyle, şe’rin söyle, Mahzun ruhim qanat qaqsin! Sırli, gözel nağmelerin Emelimnin şamin* yaqsin.” 3. “Yandim, erknin sevdaside, Qafeslerden cüda bezdim. Baqçalarnin hicranide Yüregi qan tutqun edim. 4. Qoy, çaqırma kökke uçay, Erkinlikke endi çıqay Bahar kelib her yaq küldi, Çeçäklerni bir az quçay!” Deya quşça her yan baqdi. Tinıq kökde qanat qaqdi. Türkiye Türkçesiyle: ÖZGÜR KUŞ 1. Melek gibi güzel kuş Söğüt dalına gelip kondu. Dedim:“Küçük kuş, yanıma kon. Genç gönlüme elem doldu. 2. Biraz öt, şiir söyle, Mahzun ruhum kanat çırpsın! Sırlı, güzel nağmelerin Hedefimi aydınlatsın.” 3. “Yandım, özgürlüğün sevdasına, Kafeslerden çok bezdim. Bahçelerin hicranından Yüreğim kan bağlanmış idi. 4. Bırak, çağırma göğe uçayım, Hürriyete şimdi erişeyim Bahar gelince her yer neşelendi, Çiçekleri biraz kucaklayayım!” Diyen küçük kuş her yana baktı. Sakin göğe kanat çırptı.