? İnsanoğlu Arslanı Kedi Değil Deyimi | Evvel Cevap
Ana Sayfa / Deyimler / İnsanoğlu Arslanı Kedi Değil, Sıçan Yaparmış Deyiminin Anlamı ve Hikayesi

İnsanoğlu Arslanı Kedi Değil, Sıçan Yaparmış Deyiminin Anlamı ve Hikayesi

İnsanoğlu Arslanı Kedi Değil, Sıçan Yaparmış Deyiminin Anlamı, Hikayesi, Açıklaması, Öyküsü Kısaca

Kedinin birisi dağda, kuş böcek avlarken yolu bir arslanın inine düşmüş. Arslan postu sermiş uyumaktaymış. Kedinin patırtı­sına uyanmış. “Bre sen de kimsin? Benim inimde ne iş işlersin?” diye kükremiş. Kedi, önce korktuysa da, belli etmemiş. Hemen bir tezgâh kurmuş:“Vay arslanım, beni tanımadın mı?” “Yoo. Kimsin?” “Ben senin dayınım, dayın!”

Arslan kediye şöyle bir bakmış: “Valla, yüzün gözün, elin ayağın, postun, posteken arslana benziyor ama, pek bi küçüksün. Sen nasıl be­nim dayım olabilirsin? “Ah yeğenim ah! Ben de senin gibiydim. Ama şu in­sanoğlu var ya, bana etmediği zulüm bırakmadı. Çekti­ğim cefa, beni böyle ufalta ufalta bu hâle soktu.” “Deme..” “Sorma..” Arslanın bu iş ağrına gitmiş. Ne de olsa dayısı. Yü­reği incinmiş. “Vah vah, şu işe bakın hele. Ben bu insanoğlunu hiç tanımam, kalk gidelim göster onu bana da şunun had­dini bir bildireyim” demiş. Kedi önde, arslan arkada yola düşmüşler. Gide gide ormanın kıyısında büyük bir ağacı kesmeye çalışan bir köylünün yanına varmışlar. Arslan kükremiş: “İnsanoğlu denen ciğersiz sen misin?” Köylü bakmış, bir kedi arkasında bir koca arslan ya­nma yanına gelmekteler: “Ee benim nolacaktı?” “Şu benim dayıma ettiğin zulüm, yanına mı kalacak sanıyorsun.”

“Ne yapmışım senin dayına?” “Etmediğin cefa, yüklemediğin yük kalmamış, za­vallı benim gibi koca heybetli bir arslan iken el kadar kalmış. Seninle hesaplaşacağız, hazır ol!” Köylü, kurnaz kedinin arslana ettiği oyununu anla­mış. “Tamam olur “ demiş. “Ancak benim biraz işim var, şu kütüğü yarmam gerekiyor. Sen güçlüsün bir yardım et, işim çabuk bitsin sonra hesaplaşırız.” Köylü büyükçe bir çıra kütüğünü ikiye bölmekle uğ­raşıyormuş. Kütüğün ortasına bir kama yerleştirip, boydan boya aralamış. Arslana demiş ki: “Sen şu yarığa pençelerini bir sokuver, sonra da birlikte gayret edip şu kütüğü ikiye bölelim. Arslan bu teklifi hemen kabûl etmiş, gidip kütüğün ortasındaki yarığa pençelerini sokmuş. Köylü de kamayı ordan çekip çıkarınca aslanın her iki pençesi kütüğün yarığında sıkışıp kalmış. Acısından naralar atan arslan bir dayısına bir de köylüye bakıp aman dilemiş. Köylü ise, baltanın sapım kaptığı gibi arslanı dövmeye başlamış. Aslan can acısıyla hem ağlıyor, hem de: “Hayırlısıyla dayımız kadar kalabilseydik bari, şu insanoğlu arslanı kedi değil sıçan yapar, sıçan” diyor­muş.

***********************

Bu deyim, “insanoğlu hiçbir canlıya benzemez, iyi­liğin en iyisini yapabileceği gibi, kötülüğün de en kötü­sü elinden gelir” anlamında kullanılır.



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir