MEHMET BEHÇET PERİM HAYATI

  • (Bulgaristan / Nevrekop, 1896 - İzmir, 1965)
  • Edirne Sultanîsini bitirdi.
  • Birinci Dünya Savaşına katıldı.
  • Memleketine dönerek gazetecilik yaptı.
  • 1927’de Türkiye’ye göçtü.
  • Hatay ve Afyon’da Bucak müdürlüğü, İzmir’de Sivil Savunma müdürlüğü yaptı.
  • Roman ve fıkra türlerinde de eserler verdi.
  • Geçit ve Kamçı yayımlanmış şiir kitaplarıdır.

MEHMET BEHÇET PERİM ŞİİRLERİ

GEÇİT VER, KAMÇI!

Kenarında ölgün yatan milletimUyanmağa muhtaç... Budur zahmetim.Bunun için çarpar göze mihnetimDertlerim çok, sorma, ah Deli Kamçı!

Ecdadımdan kalmış bahçeler, bağlarUyuklayan kardeş elinde ağlar..Elde varken, yokluk kalbimi dağlarBuna yanar gönlüm, ey dertli Kamçı!

En büyük bir köyde bir tek mektep yokMektepsiz köylerde dinden eser yok,Sarıklı çok, lâkin dindar olan yokBilgisizlik yıkmış milleti, Kamçı...

El ileri doğru atarken ayakYan gelerek yatmış milletime bak,Hayat kavgasında geri kalacakBunu düşünür de ağlarım, Kamçı..

Her köy odasında kaldım bir geceMilletin derdini soruştum; nice,Umutlu devalar sundum gizliceAllah’tan şifalar dilerim, Kamçı..

*******************

TÜRK GENCİN

Alnındaki nedir? Döğüş kanı mı?Ko kan olsun; yüzkarası olmasın,Hayat için yumrukların katı mı?Sür git, gerilerde derdin kalmasın.

Kolundaki saate bak, işliyor...Bu gecemiz dünküsünden zorludur,Hangi belâ Türk gencini korkutur?Bak milletin senden emek istiyor.

Ko düşmanlar sana hendek kazsınlarHer sokaktan bir kudurmuş kelp gibi,Atılsınlar, yanağını yarsınlar...Taşa tutsun, hırpalasınlar seni...

Unutma ki sen bir Türksün; kanında,Kızıl Boğa’nın, Oğuz’un ruhu var,En zorlu gün, unutma ki ardındaSeni öz kul tanıyan bir Tanrı var.

O Tanrı’nın sesi diyor: “Türk oğlu -Hak kuvveti kaynaşıyor kolunda-Geç kalma, çünkü yolun korkuluDavran durma, şu kavgalar yolunda!”