Nergisi 

XVII. yy. münşilerinden, 15927-1635

• Bosna’da doğan Nergisi (asıl adı Mehmed) İstanbul’da medrese öğrenimi gördükten sonra uzun bir süre Rumeli’de müderrislik ve kadılık yaptı: Gabela, Mostar (1620), Yenipazar, Banyaluka (1628) ve Manastır’da. Sonra IV. Murad’ın yanında vakanüvis olarak Revan seferine (1635) gidiyordu ki, Gebze’de attan düşerek öldü, İstanbul’da gömüldü

• Divan edebiyatında aşın derecede seciler, sanat ve oyunlarla süslü nesir deyince bu yüzyı­lın iki nâsiri: Veysî ve Nergisi akla gelir. Bu iki nâsir, kısa bir cümlede verilebilecek bir düşünceyi alabildiğine uzatarak, tumturaklı, yüklü, çapraşık bir dille yazdılar

• Nergisi arada kendi beyit ve kıtalarıyla da süslediği mensur bir Hamse kaleme aldı, bir de Münşeat Mecmuası düzenleyerek, devlet büyüklerine, rütbe-mevki sahiplerine yazılacak mektup ve tebriklerde klişe halinde ne gibi başlık ve hitaplar kullanılacağını gösterdi. Hamse’si, divan nesrinin XVII. yüzyılda girdiği çıkma­zı göstennek bakımından dikkate değer; beş kitaptan meydana gelen Hamse’nin ilk kitabı Nihâlistan (Fidanlık) bir hikâye külliyatıdır, beş nihâi’e ayrılır: birincide cömertlik, ikincide aşk üzerine, üçüncüde ibret verici şeyler, dördüncüde konukse­verlik, beşincide salâh ve tövbekârlık konularında hikâyeler yer alır

•Nergisî’nin Münşeat’mû.dk\ 50 kadar mektup örneği, tarihî belgeler olarak önem taşır. Bu alan­da eser vennişler arasında Veysî’den sonra, münşeat sahibi Feridun Bey’i de özel­likle hatırlamak gerekir

• Hamse-i Nergisi, İstanbul’da birçok defa basılmıştı.