“11. Sınıf Tarih Ders Kitabı Cevapları Sayfa 77 Dersdestek Yayınları” ulaşabilmek ve dersinizi kolayca yapabilmek için aşağıdaki yayınımızı mutlaka inceleyiniz.

11. Sınıf Tarih Ders Kitabı Cevapları Dersdestek Yayınları Sayfa 77

Osmanlı Devleti artan savaş giderlerini karşılamak için avarız akçesi adı verilen olağanüstü vergiler toplama yoluna gitti. Ne zaman ve ne kadar toplanacağı padişah emriyle veya doğrudan Divân-ı Hümâyun kararıyla belirlendiği için bu vergilere avârız-ı divâniyye de denirdi. Kanunlarda önceden belirtilmemiş olan avarız akçesi ilk zamanlarda nadiren toplanırdı. Ancak hazinenin sefer masraflarına yetişmekte zorlanması ve yaşanan kıtlıklar nedeniyle giderek daha sık aralıklarla ve artan miktarlarda toplanır oldu. Örneğin XVI. yüzyıl başlarında 10-12 akçe olan avarız yükümlülüğü yüzyılın sonlarına doğru 500 akçeye kadar yükseldi. Diğer yandan başlangıçta ayni olarak ödenen avarız vergilerinden bazıları artan para ihtiyacı nedeniyle giderek nakdi olarak tahsil edilir hâle geldi. Böylece geçici ve istisnai nitelikteki avârız-ı dîvâniyye ağır savaş şartları sebebiyle XVII. yüzyılın sonlarına doğru devamlı ve normal bir vergiye dönüşmeye başladı.
Avarız vergileri Suriye, Bağdat, Girit ve Yemen eyaletleri dışındaki eyaletlerin halkından alınırdı. Bu vergi köylerde toprağa, şehirlerde ise geçimini sağlayacak daimî bir işe sahip olanlar tarafından ödenirdi. Askerler, ulema ve devlet hizmetindeki diğer görevliler ile çalışamayacak durumda olanlar ise avarız vergilerinden muaf tutulurdu.
Farklı adlarla toplanan ve sayıları yüze kadar ulaşan avarız vergilerinin belli başlıları şunlardır:
♦ İmdâdiyye-i seferiyye: Ordu sefere çıkacağı zaman hazineye yardım amacıyla halktan toplanan vergidir.
♦ İmdâdiyye-i hadariyye: Sefere çıkılmayan dönemlerde tedbir amaçlı olarak gelecekteki ordu masrafları için toplanan bir vergidir.
♦ İâne-i cihâdiyye: Muharebe sırasında orduya yardım için toplanan ve doğrudan merkeze gönderilen bir vergidir.
♦ Nüzûl bedeli: Sefere çıkan ordunun iaşesi için gereken zahirenin temini amacıyla toplanırdı. Nüzûl bedeli, savaş alanına veya ordunun yol güzergâhındaki konaklama yerlerine yakın bölgelerde yaşayan halktan ayni olarak toplanırdı. Bu bölgelerin dışındaki yerlerde yaşayan halk ise nakdi ödeme yapardı.
♦ Sürsat bedeli: Askerî birliklerin ihtiyaç duyması hâlinde reayanın elindeki yiyecek maddelerini, hayvan yemini ve yakacağı devletin belirlediği fiyatlar üzerinden orduya satması yükümlülüğüdür. Un, koyun eti, yağ, bal, arpa, saman ve odun bu şekilde bedeli tespit edilen maddeler arasındadır.
♦ İştira (satın alma) bedeli: Devletin ordunun ihtiyacı olan zahireyi nüzûl veya sürsat yoluyla temin edemediği durumlarda açığı kapatmak üzere zahire satın almasıdır. Her kazanın iştira yoluyla satacağı zahirenin miktarı, önceden bildirilir ve böylece bu satış bir mükellefiyete dönüşürdü. İştirada piyasa fiyatı geçerli olup halk bu fiyat üzerinden devletin istediği kadar zahire ve erzakı satmakla yükümlüydü.
Osmanlı Devleti’ndeki mali bunalım XVII. yüzyılın sonlarına doğru, yeniçeri sayısına bağlı olarak artan ulufe ve cülus bahşişi harcamaları nedeniyle daha da ağırlaştı. II. Viyana Kuşatması sonrasında başlayan uzun savaş döneminde devlet para darlığına çözüm bulmak için saraydaki altın ve gümüş eşyayı darphaneye göndererek bunlardan sikke kestirmek zorunda kaldı. Ayrıca daha ucuz bir maden olan bakırdan mankur denilen paraları piyasaya sürdü.

Soru: Osmanlı Devletinin savaş finansmanını karşılamaya yönelik uygulamalarının sosyal hayata etkileri neler olabilir?

• Cevap: Osmanlı Devleti’nin savaş finansmanını karşılamaya yönelik uygulamaları, halktan daha fazla vergi toplanmasına ve ekonomik yüklerin artmasına neden olmuştur. Bu durum, sosyal huzursuzlukları artırmış, mültezimlerin keyfi vergiler toplaması halkın yoksullaşmasına ve yerel isyanların çıkmasına yol açmıştır.

11. Sınıf Dersdestek Yayınları Tarih Ders Kitabı Sayfa 77 ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.