DİVAN ŞİİRİ NAZIM TÜRLERİ

Divan şiiri nazım türleri şunlardır: tevhit, münacat, na­at, methiye, fahriye, hicviye, mersiye.

Bu nazım türleri genellikle kaside veya terkib-i bent biçim­lerinde kullanılmıştır.

Tevhit: Allah’ın varlığını ve birliğini konu edinen şiirlerdir. Halk şiirindeki karşılığı “ilahi”dir.

Münacat: Allah’a yalvarma konulu şiirlerdir.

Naat: Hz. Muhammet’i övmek için yazılan şiirlerdir.

Methiye: Din veya devlet büyüğü gibi ünlü bir kişiyi öv­mek için yazılan şiirlerdir. Bektaşi şairleri de din ulularını

övmek amacıyla “methiye”ler söylemişlerdir.

Fahriye: Bir şairin kendini övdüğü şiirlerdir.

Hicviye: Bir kişiyi, olayı, durumu veya toplumu yermek için yazılan divan şiirleridir. Hicviyeler, halk edebiyatında

taşlama, modern Türk şiirinde yergi, Batı şiirinde satir adını alır.

Mersiye: Bir ölünün ardından yazılan yas şiirleridir. İsla­miyet’ten önceki dönemde sagu, halk şiirinde ağıt adını almıştır.