“Bulutlu Köyün Adını Değiştiren Leylek Hikaye” okumak için aşağıdaki yayınımızı inceleyiniz.

Bulutlu Köyün Adını Değiştiren Leylek Hikaye

Şirin mi şirin bir köyde gökyüzü hep bulutlarla kaplıymış.
Bulutlar hiç gitmediği için o köyde yaşayanlar, gökyüzünün mavi olduğunu bilmiyormuş. Ancak burada yuva yapan bir leylek, küçük Ayla’ya bulutların ardında mavi bir gökyüzü olduğunu söylemiş. Küçük Ayla leyleğe inanmış ve heyecanla bunu tüm köye duyurmak istemiş. Koşa koşa dedesinin yanına gitmiş. Nefes nefese anlatmaya başlamış:
– Dedeciğim çok güzel bir şey öğrendim.
Dede:
– Ne oldu evlat?
– Bulutların ardında masmavi bir gökyüzü var.
Dedesi gülümseyerek:
– Hiç öyle şey olur mu evlat! Yıllardır bu köyde yaşıyorum. Hiç mavi bir gökyüzü görmedim.
– Bana inan dede!
– Gökyüzüne bak bakalım, mavi bir şey görebiliyor musun?
– Hayır dede şu an görünmüyor ama var biliyorum.
Dedesi başını sallayarak hayır deyince koşarak annesine gitmiş Ayla. Fakat annesi de ona inanmamış. Annesinin yanından ayrılıp tarlaya babasının yanına koşan Ayla’nın babası da mavi bir gökyüzünün olduğuna inanmamış.
Ayla tarlanın yanından geçen arkadaşlarını görünce onlara seslenmiş:
– Arkadaşlar! Bulutların ardında mavi bir gökyüzü var.
Arkadaşları Ayla’nın bu sözlerine gülmüşler. İçlerinden biri cevap vermiş:
– Sen rüya görmüşsün. Gökyüzünün beyaz olduğunu görmüyor musun?..
Ayla arkadaşlarını da inandıramayınca çok üzülmüş. Başını öne eğip leyleğin yuvasına doğru yürümeye başlamış. Yarı yolda leylek ile karşılaşmış. Leylek onu üzgün görünce neler olup bittiğini merak edip sormuş. Ayla üzgün üzgün cevap vermiş:
– Kimse bulutların ardında mavi bir gökyüzü olduğuna inanmıyor.
Leylek de üzülerek düşüncelere dalmış. Sonra aklına aniden bir fikir gelmiş:
– Buldum Ayla buldum!.. Roket yapıp göğe fırlatalım ve bulutlarda bir delik açalım. Böylece o delikten herkes mavi gökyüzünü görebilir.
Ayla bu fikri çok beğenmiş. Birlikte araştırıp roket yapmaya başlamışlar. Günlerce, aylarca roket yapmak için çalışmışlar ve sonunda başarmışlar. Sabaha karşı, herkes uyurken köydeki dağın en tepesine çıkmışlar. Roketi, dağın tepesinden gökyüzüne fırlatarak merak ve heyecanla roketin bulutu delmesini beklemişler. Roket hızla ilerleyerek bulutta bir delik açmış. O delikten gerçekten de mavi gök görünmüş. Leylek sevinçten havalara uçmuş. Ayla ise koşarak köye inmiş. Bağırarak herkesi uykusundan uyandırmış:

– Heeyyy! Uyanın! Bulutların ardındaki mavi gökyüzüne bakın.
Ayla, mahalle mahalle gezip aynı şekilde bağırmaya devam etmiş. Tüm köy halkı uyanıp dışarıda toplanmış.
Ayla’yı dinleyip gökyüzüne bakmışlar ancak mavi bir şey görememişler. Ayla’nın dedesi Ayla’nın yanına gelerek:
– Yavrum bütün köylüyü uyandırdın. Bak gökte en ufak bir mavilik yok.
– Ben gördüm dede lütfen buradan görünmüyordur.
Hep beraber dağa çıkalım. Orada size mavi gökyüzünü göstereceğim…
Bazıları inanıp Ayla ile dağa doğru yürümeye başlamış. Bazıları ise inanmayıp eve dönmüş. Ayla, kendisine inananlarla beraber dağın tepesine çıkmış. Heyecanla:
– Bakın işte mavi gök bulutların arasında görünüyor.
Ayla başını göğe kaldırıp bakmış fakat gözlerine inanamamış. Gökyüzünde açılan delik çoktan kaybolmuş. Bulutlar birleşmiş, mavi gök yeniden kapanmış. Dedesi:
– Ben sana söylemiştim evlat.
Ayla üzülerek cevap vermiş:
– Ben görmüştüm dede gerçekten görmüştüm.
Herkes gidince leylek, Ayla’nın yanına gelmiş ve olanları tek tek anlatmış. Meğer Ayla köye doğru giderken roketin bulutta açtığı delik birden kapanmış. Ayla gözyaşlarını silip leylekten yardım istemiş:
– Benim için gökteki bulutları poşetlere doldurup getirir misin? Uçlarına çubuk takıp pamuklu şeker yapıp çocuklara dağıtacağım. Hem çocuklar mutlu olur hem de gökyüzünde bulut biter ve mavi gök görünür.

Leylek, Ayla’nın bu isteğini kabul etmiş. Ve hemen yola çıkmış. Ayla saatlerce leyleğin dönmesini beklemiş. Ama leylek geri dönmemiş. Ayla eve dönmek üzereyken leylek yorgun bir sesle Ayla’ya seslenmiş:
– Ayla çok yoruldum. Ama söylediğin gibi bulutları poşetlere doldurup getiremedim.
Ayla:
– Neden?
– Çünkü kanatlarım bulutların arasından geçip durdu. Onları bir türlü tutamadım.
Ayla’nın aklına yeni bir fikir gelmiş.
– O zaman bizim evdeki mavi boya kutularını alıp bulutları maviye boyayalım.
Ayla evdeki boya kutusu ile büyük fırçayı alıp leyleğin üstünde bulutlara doğru uçmuş. Gece boyunca bütün bulutları maviye boyamışlar. Ertesi sabah köy halkı uyandığında gökyüzünün mavi olduğu görünce çok şaşırmış. Hatta bazıları Ayla’ya inanmadığı için ondan özür dilemiş:
– Sana inanmadık ama sen doğru söylemişsin. Bulutların ardında mavi bir gök varmış.
Ayla herkesin kendisine inanmasına çok sevinmiş. Ancak mavi bulutlar gittikçe kararmaya ve gök gürlemeye başlamış. Hemen ardından şiddetli bir yağmur yağmış. Herkes çok şaşkınmış. Çünkü yağmur damlaları mavi renkteymiş. Bütün köyü, evleri, yolları, ağaçları hep maviye boyamış. Herkes bu durumdan şikâyetçiymiş. Ayla’nın annesinin yıkayıp serdiği çamaşırlar bile maviye boyanmış. Ayla yaptığının hata olduğunu anlamış. Çok üzülmüş ve dedesine gidip gece bulutları nasıl maviye boyadığını anlatmış. Yaptıkları için özür dilemiş. Dedesi onu uyarmış ve bir daha asla böyle işlere kalkışmamasını istemiş.
Ayla bu işi doğal yollardan çözmesi gerektiğini anlamış. Önce bulutların nasıl oluştuğunu araştırmaya karar vermiş ve bulutların yeryüzündeki suların buharlaşmasıyla oluştuğunu öğrenmiş. Bunun için köydeki bütün su kaynaklarının vanalarını kapatmış. Nehri toprakla doldurup kurutmuş.
Eğer köyde su olmazsa gökte bulut oluşmaz diye düşünmüş. Susuzluktan bütün köy halkı sokaklara çıkmış. Herkes susuzluktan şikâyet etmiş.
Ayla’nın dedesi köyden birkaç kişiyle beraber sorunu çözmek için tüm su vanalarını tek tek kontrol etmişler. Vanaların kapalı olduğunu görünce şaşırmışlar. Bütün musluk vanalarını açmışlar ve köy halkı tekrar suya kavuşmuş. Ayla bu durumdan hiç memnun değilmiş.
Herkes evine dağılmış akşam olmuş. Ayla yatağında uzanıp saatlerce düşünmüş. Bulutları göndermenin bir yolu olduğuna inanıyormuş. Yorgunluktan gözleri kapanmış ve uykuya dalmış. Uykusunda leylek ile buluşmuş. Leylek ona bulutları nasıl kaldırabileceklerini bulduğunu söylemiş. Ona planını anlattıktan sonra çalışmaya başlamışlar. Ayla köydeki bütün ipleri, uzun kablolu prizleri ve vantilatörleri toplamış. Köyün tüm gençlerinden yardım istemiş. Uzun uzun odunları birbirine çivileyip sağlamlaştırmışlar. Topladıkları bütün vantilatörleri, kare şekline getirdikleri odunların üstüne koymuşlar. Sonra köyde toplanan tüm ipleri birleştirmişler. İpin bir ucunu vantilatörleri taşıyan odunlara bağlamışlar. Diğer ucunu da leylek göğe uçup ayın içinden geçirip tekrar köye sarkıtmış. Köydeki gençler leyleğin sarkıttığı ipi çektikçe vantilatörlerin olduğu tahtalar yukarı doğru yükselmiş yükselmiş ve sonunda bulutlara ulaşmış. Fişleri takıp vantilatörleri çalıştırmışlar. Vantilatörlerin çalışmasıyla kuvvetli bir rüzgâr oluşmuş. Bu rüzgâr bulutları itmeye başlamış. Rüzgâr bulutları ittikçe masmavi bir gökyüzü görünmüş. Herkes birbirine haber veriyormuş:

Bulutların ardında masmavi bir gök var koşuuun!
Ayla uykusunda mutluluktan gülmeye başlamış. O sırada annesi telaşlı telaşlı Ayla’yı uyandırmış:
– Uyan kızım, uyan!
Ayla gözlerini açıp uyandığında her şeyin rüya olduğunu anlayınca üzülmüş. Annesi:
– Hadi kızım dışarı çık. Söylediklerin doğruymuş. Aniden şiddetli bir rüzgâr çıktı ve gökteki o beyaz bulutlar gitti. Şimdi herkes mavi gökyüzüne bakıyor. Bunu sen de görmelisin.
Ayla çığlık atmış:
– Neee!.. Gerçekten mi? Demek ki rüya değil gerçekmiş.
Sevinç çığlıkları atarak dışarı çıkan Ayla masmavi gökyüzünü kahkahalar atarak izlemiş. Leylek uçarak Ayla’nın yanına gelmiş. Sessizce kulağına fısıldamış:
– Bu köy artık Bulutlu Köy değil. Sonunda başardık.
O günden sonra o köyün adı “Bulutlu Köy” değil “Mavi Gök Köyü” olmuş.

“Bulutlu Köyün Adını Değiştiren Leylek Hikaye (Çocuklardan Ev Yapımı Öyküler)” ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.