“Özel Bir Gün Hikaye” okumak için aşağıdaki yayınımızı inceleyiniz.

Özel Bir Gün Hikaye

Ali yüzüne vuran güneş ışıkları ile gözlerini açtı. Kuşlar “Günaydın!” diye ötüyordu hep bir ağızdan. Ali tebessüm etti. Neşe doluyordu içi. Neydi ki sebebi? Takvime bir göz attı. İçinden “Bugün 23 Nisan, neşe doluyor insan!” diye geçirdi. Lavaboya gitti, yüzüne buz gibi suyu çarptı. Aynada biraz kendine baktı, ardından dişlerini fırçalayıp saçını taradı.
Önceki gün özenle hazırladığı gömleğini ve pantolonunu giydi. Tam hazır olduğunu hissettiği anda annesi çağırdı: “Haydi oğlum! Kahvaltı hazır.”
Hızlıca kahvaltısını ettikten sonra tören için okula doğru yola koyuldular. Arabanın camından bakan Ali asılı bayrakları gördükçe daha bir gururlandı. Arabalarını okulun yakınındaki bir otoparka bıraktılar ve okula giriş yaptılar.
Bahçede okunan İstiklal Marşı’nın ardından okul orkestrası ve korosu şarkılar çaldı, seslendirdi. Daha çok çocuklara yönelik etkinlikler yapıldı fakat büyük küçük herkes mutluydu. Ali’nin içi içine sığmıyordu. Bulut olmuş uçuyordu sanki, öyle hafif hissediyordu ki…
Ne yazık ki her güzel vaktin bir sonu vardı. Artık yavaş yavaş eve dönme vakti gelmişti. Ali arkadaşları ile vedalaştı ve annesinin, babasının ellerinden tutup arabalarına doğru ilerledi. “Keşke her gün 23 Nisan olsa.” diye mırıldandı. Annesi ve babası hafifçe gülümsedi. Onlar da özlemişti çocuk olmayı. Eski 23 Nisanları düşünerek yürümeye devam ettiler. Arabaya bindiler ve geldikleri yoldan geri evlerine döndüler.
Ali evin kapısını açtı, çok kuvvetli bir ışık gözlerini kamaştırdı. Tüm sesler kesildi. Işığın içinde bir adam silueti vardı fakat ışıktan ayırt etmek zordu. En az ışık kadar parlak bir çift mavi göz vardı Ali’nin önünde. Tanıdık bir ses duydu: “Bütün ümidim gençliktedir.”
Yıllar sonra…
Alarm sesi odada yankılandı. İş sahibi olup ailesinden ayrı yaşamaya başladığından beri annesi, güneş veya kuşlar değil; alarm uyandırırdı onu. Bir rüya gördüğünün farkındaydı ama o rüyalarını hiç hatırlayamazdı ki… Toz olup gitmişti aklından gördükleri.
Yatağından kalktı; elini yüzünü yıkadı ve çalışma masasının başına geçti. Bugün yoğun bir gün olacaktı, diğer günler gibi. Takvim 23 Nisan’ı gösteriyordu fakat o bakma tenezzülünde bulunmamıştı. Filtre kahvesini yudumlayarak işine devam etti.
Tüm dikkatini ekranındaki e-postalarına vermişti ama zihninin derinliklerinde bir yerde, bugün ile ilgili mutlaka hatırlaması gereken bir şeyler olduğunu söyleyen küçük bir çocuk vardı.

“Özel Bir Gün Hikaye (Çocuklardan Ev Yapımı Öyküler)” ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.