“Tarçın ve Ben Hikaye” okumak için aşağıdaki yayınımızı inceleyiniz.

Tarçın ve Ben Hikaye

Ara ara pencereme bir kuş konardı. Önceleri fazla
durmazdı. Ancak daha sonra benim aklıma bir fikir geldi ve onun için penceremin önüne ekmek koymaya başladım.
Ben ekmek kırıntılarım koydukça o da sık sık gelmeye başladı. O geldikçe ben mutlu oluyordum. Bir gün ekmek kırıntılarını koymayı unuttum. O da belli saatlerde ve belli aralıklarla geldi. Ekmeği camda göremeyince var gücüyle cama vurdu. Ben de kalkıp kontrol ettiğimde kuşun beni çağırdığını hissettim ve hemen camı açıp ekmeği parçalayarak koydum. Galiba artık arkadaş olmuştuk, beni görünce gitmiyordu. Ona bir isim bulup onu kendime alıştırmam lâzım, diye düşündüm. Adını en sevdiğim isim olan Tarçın olarak koydum. Zamanla Tarçın ismine alıştı ve birbirimizi çok sevdik. Birkaç ay bu şekilde devam ettik ancak sonraları daha seyrek gelmeye başladı. Sebebini merak etmiştim. Birkaç ay sonra yanında yavrusuyla çıkageldi, baktığım kuş sayısı iki olmuştu. Yavru kuş için de bir isim düşündüm ve ona da Limon adını verdim.
Limon önceleri bana alışamadı fakat annesinin beni çok sevdiğini görünce yavaş yavaş bana sokulmaya başladı. Onu avuçlarımın içine alıp okşamak inanılmaz bir mutluluktu.
Ne yazık ki Limon fazla yaşamadı, elim bir kazada Tarçın yavrusunu kaybetti: onu kedi kapmıştı. Anne kuş Tarçın, artık bana da gelmemeye başlamıştı. Onu merak ediyor ve çok özlüyordum. Onu göremediğim için çok da üzgündüm. Bir sabah Tarçın uzun bir aradan sonra geldi. Onunla uzun uzun bakıştık. Derdimiz ortaktı. O da ben de Limon’u çok özlüyorduk. Anlaşmak için konuşmaya gerek duymamak ne güzeldi. O, bende; ben de onda teselli bulduk.

“Tarçın ve Ben Hikaye (Çocuklardan Ev Yapımı Öyküler)” ile ilgili aşağıda bulunan emojileri kullanarak duygularınızı belirtebilir aynı zamanda sosyal medyada paylaşarak bizlere katkıda bulunabilirsiniz.